آڈیوز
صداکار عندلیب کی آڈیوز میں رومی کی کتاب مثنوی معنوی
یہ صفحہ صرف صداکار عندلیب کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔
نظمیں
بخش 132فرق میان آنک درویش است به خدا و تشنهٔ خدا و میان آنک درویش است از خدا و تشنهٔ غیرست
The difference between one that is poor for (desirous of) God and thirsting for Him and one that is poor of (destitute of) God and thirsting for what is other than He.
بخش 133پیش آمدن نقیبان و دربانان خلیفه از بهر اکرام اعرابی و پذیرفتن هدیهٔ او را
How the Caliph's officers and chamberlains came forward to pay their respects to the Bedouin and to receive his gift.
بخش 134در بیان آنک عاشق دنیا بر مثال عاشق دیواریست کی بر او تاب آفتاب زند و جهد و جهاد نکرد تا فهم کند کی آن تاب و رونق از دیوار نیست از قرص آفتابست در آسمان چهارم لاجرم کلی دل بر دیوار نهاد چون پرتو آفتاب به آفتاب پیوست او محروم ماند ابدا و حیل بینهم و بین ما یشتهون
Showing that the lover of this world is like the lover of a wall on which the sunbeams strike, who makes no effort and exertion to perceive that the radiance and splendour do not proceed from the wall, but from the orb of the sun in the Fourth Heaven; consequently he sets his whole heart on the wall, and when the sunbeams rejoin the sun (at sunset), he is left for ever in despair: “and a bar is placed between them and that which they desire.”
بخش 135مثل عرب اذا زنیت فازن بالحرة و اذا سرقت فاسرق الدرة
The Arabic proverb, “If you commit fornication, commit it with a free woman, and if you steal, steal a pearl.”
بخش 136سپردن عرب هدیه را یعنی سبو را به غلامان خلیفه
How the Arab delivered the gift, that is, the jug to the Caliph's servants.
بخش 137حکایت ماجرای نحوی و کشتیبان
The story of what passed between the grammarian and the boatman.
بخش 138قبول کردن خلیفه هدیه را و عطا فرمودن با کمال بینیازی از آن هدیه و از آن سبو
How the Caliph accepted the gift and bestowed largesse, notwithstanding that he was entirely without need of the gift (the water) and the jug.
بخش 139در صفت پیر و مطاوعت وی
Concerning the qualities of the Pír (Spiritual Guide) and (the duty of) obedience to him.
بخش 140وصیت کردن رسول صلی الله علیه و سلم مر علی را کرم الله وجهه کی چون هر کسی به نوع طاعتی تقرب جوید به حق، تو تقرب جوی به صحبت عاقل و بندهٔ خاص تا ازیشان همه پیشقدمتر باشی
How the Prophet, on whom be peace, enjoined ‘Alí—may God make his person honoured—saying, “When every one seeks to draw nigh to God by means of some kind of devotional act, do thou seek the favour of God by associating with His wise and chosen servant, that thou mayst be the first of all to arrive (to gain access to Him).”
بخش 141کبودی زدن قزوینی بر شانهگاه صورت شیر و پشیمان شدن او به سبب زخم سوزن
How the man of Qazwín was tattooing the figure of a lion in blue on his shoulders, and (then) repenting because of the (pain of the) needle-pricks.
بخش 142رفتن گرگ و روباه در خدمت شیر به شکار
How the wolf and fox went to hunt in attendance on the lion.
بخش 143امتحان کردن شیر گرگ را و گفتن کی پیش آی ای گرگ بخش کن صیدها را میان ما
How the lion made trial of the wolf and said, “Come forward, O wolf, and divide the prey amongst us.”
بخش 144قصه آنکس کی در یاری بکوفت از درون گفت کیست آن گفت منم گفت چون تو توی در نمیگشایم هیچ کس را از یاران نمیشناسم کی او من باشد برو
The story of the person who knocked at a friend's door: his friend from within asked who he was: he said, “’Tis I,” and the friend answered, “Since thou art thou, I will not open the door: I know not any friend that is ‘I.’”
بخش 145ادب کردن شیر گرگ را کی در قسمت بیادبی کرده بود
How the lion punished the wolf who had shown disrespect in dividing (the prey).
بخش 146تهدید کردن نوح علیهالسلام مر قوم را کی با من مپیچید کی من روپوشم با خدای میپیچید در میان این بحقیقت ای مخذولان
How Noah, on whom be peace, threatened his people, saying, “Do not struggle with me, for I am (only) a veil: ye are really struggling with God (who is) within this (veil), O God-forsaken men!”
بخش 147نشاندن پادشاه، صوفیانِ عارف را پیش روی خویش تا چشمشان بدیشان روشن شود
How kings seat in front of them the Súfís who know God, in order that their eyes may be illumined by (seeing) them.
بخش 148آمدن مهمان پیش یوسف علیهالسلام و تقاضا کردن یوسف علیهالسلام ازو تحفه و ارمغان
How the guest came to Joseph, on whom be peace, and how Joseph demanded of him a gift and present on his return from abroad.
بخش 149گفتن مهمان یوسف علیهالسلام کی آینهای آوردمت کی تا هر باری کی در وی نگری روی خوب خویش را بینی مرا یاد کنی
How the guest said to Joseph, “I have brought thee the gift of a mirror, so that whenever thou lookest in it thou wilt see thine own fair face and remember me.”
بخش 150مرتد شدن کاتب وحی به سبب آنک پرتو وحی برو زد آن آیت را پیش از پیغامبر صلی الله علیه و سلم بخواند گفت پس من هم محل وحیم
How the writer of the (Qur’ánic) Revelation fell into apostasy because (when) the ray of the Revelation shot upon him, he recited the (revealed) verse before the Prophet, on whom be peace, (had dictated it to him); then he said, “So I too am one upon whom Revelation has descended.”
بخش 151دعا کردن بلعم با عور کی موسی و قومش را از این شهر کی حصار دادهاند بی مراد باز گردان و مستجاب شدن دعای او
How Bal‘ am son of Bá‘úr prayed (to God), saying, “Cause Moses and his people to turn back, without having gained their desire, from this city which they have besieged.”
بخش 152اعتماد کردن هاروت و ماروت بر عصمت خویش و امیری اهل دنیا خواستن و در فتنه افتادن
How Hárút and Márút relied upon their immaculateness and desired to mix with the people of this world and fell into temptation.
بخش 153باقی قصهٔ هاروت و ماروت و نکال و عقوبت ایشان هم در دنیا بچاه بابل
The rest of the story of Hárút and Márút, and how an exemplary punishment was inflicted on them, even in this world, in the pit of Babylon.
بخش 154به عیادت رفتن کر بر همسایهٔ رنجور خویش
How the deaf man went to visit his sick neighbour.
بخش 155اول کسی کی در مقابلهٔ نص قیاس آورد ابلیس بود
The first to bring analogical reasoning to bear against the Revealed Text was Iblís.
بخش 156در بیان آنک حال خود و مستی خود پنهان باید داشت از جاهلان
Explaining that one must keep one's own (spiritual) state and (mystical) intoxication hidden from the ignorant.
بخش 157قصهٔ مری کردن رومیان و چینیان در علم نقاشی و صورتگری
The story of the contention between the Greeks and the Chinese in the art of painting and picturing.
بخش 158پرسیدن پیغمبر صلی الله علیه و سلم مر زید را که امروز چونی و چون برخاستی و جواب گفتن او که اصبحت ممنا یا رسول الله
How the Prophet, on whom be peace, asked Zayd, “How art thou to-day and in what state hast thou risen?” and how Zayd answered him, saying, “This morning I am a true believer, O Messenger of Allah.”
بخش 159متهم کردن غلامان و خواجهتاشان مر لقمان را کی آن میوههای ترونده را که میآوردیم او خورده است
How suspicion was thrown upon Luqmán by the slaves and fellow-servants who said that he had eaten the fresh fruit which they were bringing (to their master).
بخش 160بقیهٔ قصه زید در جواب رسول صلی الله علیه و سلم
The remainder of the story of Zayd (and what he said) in answer to the Prophet, on whom be peace.
بخش 161گفتن پیغامبر صلی الله علیه و سلم مر زید را کی این سر را فاشتر ازین مگو و متابعت نگهدار
How the Prophet, on whom be peace, said to Zayd, “Do not tell this mystery more plainly than this, and take care to comply (with the religious law).”
بخش 162رجوع به حکایت زید
The (author's) return to the story of Zayd.
بخش 163آتش افتادن در شهر به ایام عمر رضی الله عنه
How a conflagration occurred in the city (Medina) in the days of ‘Umar, may God be well-pleased with him.
بخش 164خدو انداختن خصم در روی امیر المؤمنین علی کرم الله وجهه و انداختن امیرالمؤمنین علی شمشیر از دست
How an enemy spat in the face of the Prince of the Faithful, ‘Alí, may God honour his person, and how ‘Alí dropped the sword from his hand.
بخش 165سؤال کردن آن کافر از علی کرم الله وجهه کی بر چون منی مظفر شدی شمشیر از دست چون انداختی
بخش 166جواب گفتن امیر المؤمنین کی سبب افکندن شمشیر از دست چه بوده است در آن حالت
How the Prince of the Faithful made answer (and explained) what was the reason of his dropping the sword from his hand on that occasion.
بخش 167گفتن پیغامبر صلی الله علیه و سلم به گوش رکابدار امیرالمؤمنین علی کرم الله وجهه کی کشتن علی بر دست تو خواهد بودن خبرت کردم
How the Prophet, on whom be peace, said in the ear of the stirrup-holder of the Prince of the Faithful (‘Alí), may God honour his person, “I tell thee, ‘Alí will be slain by thy hand.”
بخش 168تعجب کردن آدم علیهالسلام از ضلالت ابلیس لعین و عجب آوردن
How Adam, on whom be peace, marvelled at the perdition of Iblís and showed vanity.
بخش 169بازگشتن به حکایت علی کرم الله وجهه و مسامحت کردن او با خونی خویش
Returning to the story of the Prince of the Faithful, ‘Alí—may God honour his person!— and how generously he behaved to his murderer.
بخش 170افتادن رکابدار هر باری پیش امیر المؤمنین علی کرم الله وجهه کی ای امیر المؤمنین مرا بکش و ازین قضا برهان
How the stirrup-holder of ‘Alí, may God honour his person, came (to him), saying, “For God's sake, kill me and deliver me from this doom.”