آڈیوز

صداکار عندلیب کی آڈیوز میں حافظ کی کتاب غزلیات

یہ صفحہ صرف صداکار عندلیب کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

221نظمیں221آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 373خیز تا خرقه صوفی به خرابات بریم

غزل شمارهٔ 374بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم

غزل شمارهٔ 375صوفی بیا که خرقه سالوس برکشیم

غزل شمارهٔ 376دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیم

غزل شمارهٔ 377ما شبی دست برآریم و دعایی بکنیم

غزل شمارهٔ 378ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیم

غزل شمارهٔ 379سرم خوش است و به بانگ بلند می‌گویم

غزل شمارهٔ 380بارها گفته‌ام و بار دگر می‌گویم

غزل شمارهٔ 381گرچه ما بندگان پادشهیم

غزل شمارهٔ 382فاتحه‌ای چو آمَدی بَر سَر خَسته‌ای بخوان

غزل شمارهٔ 383چندان که گفتم غم با طبیبان

غزل شمارهٔ 384می‌سوزم از فِراقت روی از جَفا بگردان

غزل شمارهٔ 385یا رب آن آهوی مشکین به خُتَن باز رسان

غزل شمارهٔ 386خدا را کم نشین با خرقه پوشان

غزل شمارهٔ 387شاه شمشادقدان، خسرو شیرین‌دهنان

غزل شمارهٔ 388بهار و گل طرب‌انگیز گشت و توبه‌شکن

غزل شمارهٔ 389چو گل هر دم به بویت جامه در تن

غزل شمارهٔ 390افسر سلطان گل پیدا شد از طرف چمن

غزل شمارهٔ 391خوش‌تر از فکر می و جام چه خواهد بودن؟

غزل شمارهٔ 392دانی که چیست دولت؟ دیدار یار دیدن

غزل شمارهٔ 393منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن

غزل شمارهٔ 394ای روی ماه‌منظر تو نوبهار حُسن

غزل شمارهٔ 395گُلبرگ را ز سُنْبُلِ مُشکین، نِقاب کُن

غزل شمارهٔ 396صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن

غزل شمارهٔ 397ز در در آ و شبستان ما منور کن

غزل شمارهٔ 398ای نور چشم من سخنی هست گوش کن

غزل شمارهٔ 399کرشمه‌ای کن و بازار ساحری بشکن

غزل شمارهٔ 400بالابلندِ عِشْوِه‌گرِ نقش‌بازِ من

غزل شمارهٔ 401چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند ز من

غزل شمارهٔ 402نکته‌ای دلکَش بگویم خالِ آن مَه‌رو ببین

غزل شمارهٔ 403شراب لعل‌کش و روی مه‌جبینان بین

غزل شمارهٔ 404می‌فکن بر صف رندان نظری بهتر از این

غزل شمارهٔ 405به جان پیر خرابات و حق صحبت او

غزل شمارهٔ 406گفتا برون شدی به تماشای ماهِ نو

غزل شمارهٔ 407مزرعِ سبزِ فلک دیدم و داسِ مه نو

غزل شمارهٔ 408ای آفتاب آینه دار جمال تو

غزل شمارهٔ 409ای خونبهای نافه چین خاک راه تو

غزل شمارهٔ 410ای قبای پادشاهی راست بر بالای تو

غزل شمارهٔ 411تاب بنفشه می‌دهد طرّهٔ مشک‌سای تو

غزل شمارهٔ 412مرا چشمی‌ست خون‌افشان ز دست آن کمان‌ابرو

غزل شمارهٔ 413خط عذار یار که بگرفت ماه از او

غزل شمارهٔ 414گلبن عیش می‌دمد ساقی گل‌عذار کو؟

غزل شمارهٔ 415ای پیک راستان خبر یار ما بگو

غزل شمارهٔ 416خنک نسیم معنبر شمامه‌ای دل‌خواه

غزل شمارهٔ 417عیشم مدام است، از لعل دل‌خواه

غزل شمارهٔ 418گر تیغ بارد در کوی آن ماه

غزل شمارهٔ 419وصال او ز عمر جاودان به

غزل شمارهٔ 420ناگهان پرده برانداخته‌ای، یعنی چه؟

غزل شمارهٔ 421درِ سرایِ مغان رُفته بود و آب‌زده

غزل شمارهٔ 422ای که با سلسلهٔ زلف دراز آمده‌ای