شمارهٔ 183 - هم در هجای معجزی شاعر

هر کسی را هوای سیم و زری

من مسکین و داغ سیمبری

ای که از شاخ گل لطیف تری

روی خود بین به گل چه می نگری

این جهان را نگر به چشم خرد

نی بدان چشم کاندر او نگری

می‌شنیدم به حسن چون قمری

چون بدیدم از آن تو خوب‌تری

ای که بر دوستان همی‌گذری

تا به هر غمزه‌ای دلی ببری

دیدم امروز بر زمین قمری

همچو سروی روان به رهگذری

گر کنم در سر وفات سری

سهل باشد زیان مختصری

می‌شنیدم به حسن چون قمری

چون بدیدم از آن تو خوبتری