غزل شمارهٔ 319

ای نگار دلبر زیبای من

شمعِ شهرافروز شهرآرای من

جز برای دیدنت، دیده مباد

روشنایی دیدهٔ بینای من

جان و دل کردم فدای مهر تو

خاک پایت باد سر تا پای من

از همه خلقان، دلارامم تویی

ای لطیف چابک زیبای من

چون قضیب خیزران، گشتم نزار

در غمت ای خیزران بالای من

رحمت آری بر من و دستم گری

گر نیاری رحم بر من وای من

زار می‌نالم ز درد عشق زار

زان که تا تو نشنوی آوای من