غزل شمارهٔ 331
Toggle stanza 1چشمکان پیش من پر آب مکن
11
چشمکان پیش من پر آب مکن
دلم از عاشقی کباب مکن
22
ریگ را پیش چشم رود مکن
رود را پیش دل سراب مکن
33
به کس از ابتدا رسول مباش
رقعهای آیدت جواب مکن
44
به صبوری توان رسید به دوست
به هم اندر مزن شتاب مکن
55
نه خدایی چنین مجیب مباش
دعوت خلق مستجاب مکن
66
با سنایی چنین توانی بود
ور نه شو خویشتن عذاب مکن
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور