غزل شمارهٔ 2548
Toggle stanza 1آن که از اوضاع خود دایم شکایت میکند
11
آن که از اوضاع خود دایم شکایت میکند
خاطر دشمن فزون از خود رعایت میکند
22
میشود سرحلقه روشندلان روزگار
هرکه چون چشم آشنایی را رعایت میکند
33
نیست ایمن از گزند شوخ چشمان جهان
عاشق مسکین که اظهار شکایت میکند
44
ابر احسان میکند در خاک تیغ برق را
باد دستی خرمن ما را هدایت میکند
55
کارفرمای غضب را خشم میسوزد نخست
بعد از آن در دیگران گرمی سرایت میکند
66
نور خود را بر زمین هرگز نماند آفتاب
عشق صائب عاقبت دل را هدایت میکند
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور