غزل شمارهٔ 2566
شاعر: صائب
Toggle stanza 1تیشه را از خون خود فرهاد رنگین میکند
11
تیشه را از خون خود فرهاد رنگین میکند
زهر غیرت مرگ را در کام شیرین میکند
22
در چراغ گرمخونی رحم چون روغن کند
شمع از بال و پر پروانه بالین میکند
33
بس که ترسیده است چشم غنچه از غارتگران
بال بلبل را خیال دست گلچین میکند
44
خار خار اشتیاق گوشه دستار او
خار در پیراهن گلهای رنگین میکند
55
تا نهادی پا به عزم سیر بر چشم رکاب
عشرت روی زمین را خانه زین میکند
66
عرش و کرسی معنی در پیش پا افتادهای است
چون به وقت فکر صائب دست بالین میکند
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور