غزل شمارهٔ 1689
Toggle stanza 1به دام خلق مقید شدن گل هوس است
11
به دام خلق مقید شدن گل هوس است
شکارهرزه مرس همچو موج خار و خس است
22
ز خوان رزق، هما استخوان نمی یابد
شکر وظیفه مورست و روزی مگس است
33
ترا ستیزه به انجم نمودن از خامی است
جدل به سنگ کند میوه ای که نیمرس است
44
دوبار بر رخ او دیدن از مروت نیست
نگاه اول من چون نگاه باز پس است
55
ز رحمتش به گنه ناامید نتوان شد
غبار خاطر دریا ز سیل، یک نفس است
66
منه به نقش و نگار زمانه دل صائب
که پیش سیل حوادث تمام خار و خس است
آڈیو
اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور
گفتگو
قارئین کے تبصرے
اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔
لوڈ ہو رہا ہے…

