غزل شمارهٔ 1688

اس کلام کو اپنی آواز دیں

اپنی ریکارڈنگ زندہ رود کے قارئین تک پہنچائیں۔

آڈیو شامل کریں
Toggle stanza 1
چو شبنم آن که درین بوستان سحرخیزست
1

چو شبنم آن که درین بوستان سحرخیزست

مدام ساغرش از صاف عیش لبریزست

2

به خال گوشه ابروی او مبین گستاخ

که چون ستاره دنباله دار خونریزست

3

فغان که نرگس بیمار خوبرویان را

شکستن دل ما چون شکست پرهیزست

4

همیشه در دل فرهاد می کند جولان

چه شد که دامن شیرین به دست پرویزست

5

زمان حسن قدیم ترا که می داند؟

که آسمان یکی از سبزه های نوخیزست

6

ز آتش نفس گرم ما خطر دارد

چو خار، محتسب شهر اگر چه سر تیزست

7

ز آسمان کهنسال دلخراش ترست

اگر چه سبزه رخسار یار، نوخیزست

8

ز سنگ، چشمه خون می کند روان صائب

ز بس که درد دل من سرایت آمیزست

آڈیو

ابھی اس کلام کی آڈیو موجود نہیں۔ اپنی آواز میں پہلی آڈیو شامل کریں۔

اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

گفتگو

قارئین کے تبصرے

اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔

0 / 2000 حروف
لوڈ ہو رہا ہے…