غزل شمارهٔ 4359

در سینه عشاق هوس راه ندارد

در مجمر ما شعله خس راه ندارد

تسلیم شو آن آینه تیغ چو دیدی

اینجا دم بیراه نفس راه ندارد

اندیشه تکلیف در اقلیم جنون نیست

در کوچه زنجیر عسس راه ندارد

ای هرزه درا در گذر از همرهی ما

در قافله عشق جرس راه ندارد

صائب من واندیشه آغوش محال است

در خلوت عشاق هوس راه ندارد