غزل شمارهٔ 6829

شاعر: صائب

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: نی

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 5

صنف: غزل

اس کلام کو اپنی آواز دیں

اپنی ریکارڈنگ زندہ رود کے قارئین تک پہنچائیں۔

آڈیو شامل کریں
Toggle stanza 1
دل نبندند عزیزان جهان در وطنی
1

دل نبندند عزیزان جهان در وطنی

که به یوسف ندهد وقت سفر پیرهنی

2

صبح پیری شد و از خواب نگشتی بیدار

بر تو شد جامه احرام ز غفلت کفنی

3

می شود سنگ نشان کعبه مقصودش را

گر به اخلاص کند خدمت بت برهمنی

4

راز من از لب خامش به زبانها افتاد

گرچه از خامه بی شق نتراود سخنی

5

مزه میوه فردوس نمی داند چیست

هر که دندان نرسانده است به سیب ذقنی

6

در سپند من سودازده آتش مزنید

که پریشان شود از ناله من انجمنی

7

نیست از وصل به جز خون جگر قسمت من

بر سر خوان سلیمان چه کند بی دهنی؟

8

کرد یک تنگ شکر روی زمین را صائب

که شنیده است چنین طوطی شکرشکنی؟

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آڈیو

ابھی اس کلام کی آڈیو موجود نہیں۔ اپنی آواز میں پہلی آڈیو شامل کریں۔

اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

گفتگو

قارئین کے تبصرے

اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔

0 / 2000 حروف
لوڈ ہو رہا ہے…