غزل شمارهٔ 1684

شاعر: صائب

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: یرست

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 2

صنف: غزل

اس کلام کو اپنی آواز دیں

اپنی ریکارڈنگ زندہ رود کے قارئین تک پہنچائیں۔

آڈیو شامل کریں
Toggle stanza 1
به دل چو کوه، گران گرچه این کهن دیرست
1

به دل چو کوه، گران گرچه این کهن دیرست

غنیمت است که سیلاب ما سبکسیرست

2

دلی که بال و پر همتش نریخته است

اگرچه در ته خاک است، آسمان سیرست

3

مرا به میکده عزم شکست توبه رساند

رسد به نیت خود هر که نیتش خیرست

4

ز نقش خود نتواند گذشت کوته بین

اگر به کعبه رود بت پرست، در دیرست

5

به خود نیامدن اهل عشق تنبیهی است

که آشنایی خود، آشنایی غیرست

6

ز قلقل بط می عارفی شود آگاه

که با خبر چو سلیمان ز منطق الطیرست

7

مدار چشم اقامت ز دولت دنیا

که سایه پر و بال هما سبکسیرست

8

جواب آن غزل است این که آذری فرمود

که ناامید مباشید، عاقبت خیرست

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آڈیو

ابھی اس کلام کی آڈیو موجود نہیں۔ اپنی آواز میں پہلی آڈیو شامل کریں۔

اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

گفتگو

قارئین کے تبصرے

اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔

0 / 2000 حروف
لوڈ ہو رہا ہے…