حکایت شمارهٔ 14

شاعر: سعدی

انگریزی ترجمہ: ریہاتسیک
ناخوش‌آوازی به بانگِ بلند قرآن همی‌خواند. صاحبدلی بر او بگذشت، گفت: تو را مُشاهره چند است؟ گفت: هیچ. گفت: پس این زحمتِ خود چندین چرا همی‌دهی؟ گفت: از بهرِ خدا می‌خوانم. گفت: از بهر خدا مخوان.
گر تو قرآن بر این نَمَط خوانی
ببری رونقِ مسلمانی

A fellow with a disagreeable voice happened to be reading the Quran, when a pious man passed near, and asked him what his monthly salary was. He replied: ‘Nothing.’ He further inquired: ‘Then why takest thou this trouble?’ He replied: ‘I am reading for God’s sake.’ He replied: ‘For God’s sake do not read.’

If thou readest the Quran thus Thou wilt deprive the religion of splendour.

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

حکم نو کن که شاه دورانی

سکه تازه زن که سلطانی

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 3142

تا شدستی امیر چوگانی

ما شدستیم گوی میدانی

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 3148

جان جانی و جان صد جانی

می‌زنی نعره‌های پنهانی

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 3160

خامشی ناطقی مگر جانی

می‌زنی نعره‌های پنهانی

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 3161

یا وَلی نِعمَتی وَ سُلطانی

سابِق‌الحُسنُ ما لَهُ ثانی

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 3229

یکی گفت که: اینجا چیزی فراموش کرده‌ام

(خداوندگار) فرمود که:

رومیفیه ما فیهفصل سوم

تا کی این لاف در سخن رانی

تا کی این بیهده ثنا خوانی

سناییدیوان اشعارقصایدقصیدهٔ شمارهٔ 192 - در نکوهش بزرگان زمان و مدح بونصر احمد سعید

زلف را تاب داد چندانی

که نه عقلی گذاشت نه جانی

عطاردیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 798

خاک کوی توام تو می‌دانی

خاک در روی من چه افشانی

عطاردیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 808

می گشودم شبی به ناخن فکر

عقده های حکیم المانی

علامہ اقبالپیام مشرقنقشِ فرنگبخش 10 - جلال و هگل

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور