غزل شمارهٔ 65

شاخ گل از نسیم جلوه گر است

وقت گلبانگ بلبل سحر است

دامن گل ز ابر پر گهر است

باغ را زیب و زینت دگر است

شب گذشته ست و اول سحر است

بانگ بلبل به می نویدگر است

رخ تو نور دیده قمر است

لب تو سرخ رویی شکر است

وحشت مدعا جنون ثمر است

ناله بال‌فشانده ی اثر است