رباعی شمارهٔ 862

نه هر که زمانه کار او دربندد

فریاد و جزع بر آسمان پیوندد

شیرین سخنی در دل ما میخندد

بر خسرو شیرین سخنی می‌بندد

ماهی که کمر گرد قمر می‌بندد

غمگینم از اینکه خوشدلم نپسندد

هر کو بگشاده گرهی می‌بندد

بر حال خود و حال جهان میخندد