غزل شمارهٔ 1511
Toggle stanza 1بیا ای آنک بردی تو قرارم
11
بیا ای آنک بردی تو قرارم
درآ چون تنگ شکر در کنارم
22
دل سنگین خود را بر دلم نه
نمیبینی که از غم سنگسارم
33
بیا نزدیک و بر رویم نظر کن
نشانیها نگر کز عشق دارم
44
بسوزم پرده هفت آسمان را
اگر از سوز دل دودی برآرم
55
خزان گر باغ و بستان را بسوزد
بخنداند جهان را نوبهارم
66
جهان گوید که بازآ ای بهاران
که از ظلم خزان صد داغ دارم
77
بگردان ساقیا جام خزانی
که از عشق بهار اندر خمارم
88
بده چیزی که پنهان است چون جان
به جان تو مده بیش انتظارم
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
ز دستِ کوتهِ خود زیرِ بارم
که از بالابلندان شرمسارم
حافظغزلیاتغزل شمارهٔ 323
چه خوش بودی، دریغا، روزگارم؟
اگر با من خوشستی غمگسارم
عراقیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 172
چه خوش بودی، دریغا، روزگارم؟
اگر در من نگه کردی نگارم
عراقیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 173
هوای خانه و منزل ندارم
سر راهم غریب هر دیارم
علامہ اقبالزبور عجمغزلیاتغزل شمارهٔ 34
خرد بر چهرهٔ تو پرده ها بافت
نگاهی تشنهٔ دیدار دارم
علامہ اقبالپیام مشرقلالهٔ طوررباعی شمارهٔ 49
نه من بر مرکب ختلی سوارم
نه از وابستگان شهریارم
علامہ اقبالپیام مشرقلالهٔ طوررباعی شمارهٔ 93
به گل پیراهنی امیدوارم
که خوشبو سازد آغوش و کنارم
نظیری نیشابوریدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 424