رباعی شمارهٔ 1626

ای بی‌ادبانه من ز تو نالیده

غیرت بشنیده گوش من مالیده

ای سرو ز قامت تو قد دزدیده

گل پیش رخ تو پیرهن بدریده

سه چیز ز من ربوده‌ای بگزیده

صبر از دل و رنگ از رخ و خواب از دیده