غزل شمارهٔ 2732

شاعر: رومی

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

قافیہ: انی

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 32

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
ای ساقی باده معانی
1
ای ساقی باده معانی
درده تو شراب ارغوانی
2
زان باده پیر تلخ پاسخ
بفزای حلاوت جوانی
3
در بزم سرای شاه جانان
نظاره شاهدان جانی
4
جان‌ها بینی چو روز روشن
از لذت عشرت شبانی
5
بینی که جهان به حیرت آید
در حلقه خلق آن جهانی
6
مه را ز فلک فروفرستد
در مجلسشان به ارمغانی
7
و آن زهره نوای خوش برآورد
کو مطرب کیست آسمانی
8
این‌ها به همند و ما به خلوت
با دلبر خوب پرمعانی
9
رخ بر رخ ما نهاد آن شه
و آن باقی را تو خود بدانی
10
آن شاه کیست شمس تبریز
آن خسرو ملک بی‌نشانی

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور