غزل شمارهٔ 527

نیست با مشاطه گلبن طرازم حاجتی

عشق اگر خواهد بروید بر سفالی جنتی

غنچه ام گل در گلو دارد بهارم تازه روست

خنده ای کافیست با غم راز صبح رحمتی

مشتری گوره کن و دلال گو در پا فکن

جنس اگر خوب است خواهد کرد پیدا قیمتی

کار ما را این چنین ناپخته کی خواهد گذاشت

عشق اگر مرد است و با او هست بوی غیرتی

بر سر کوی ترقی خودنمایی ها کنم

گر قدم برتر نهد از پایه خود همتی

نغمه سنجیده می گویند این را ناله نیست

نی نشان درد دارد نی خراش رقتی

پرکنم از تحفه مصرش «نظیری » آستین

گر بیازد بر نقام باد دست رغبتی