غزل شمارهٔ 355
Toggle stanza 1هر که در پیش چشم روشن ماست
11
هر که در پیش چشم روشن ماست
گوییا آفت دل و تن ماست
22
چشم ما گر نمی شود، ماناک
آن همان آفتاب روشن ماست
33
لاله ها می دمد ز خون دو چشم
گرد من آن بهار و گلشن ماست
44
غمزه زن جان من و گر میرم
غم مخور خون ما به گردن ماست
55
ما چو هندوی سومنات به عشق
بت پرستیم و دل برهمن ماست
66
گفتم از مهر سوخت خسرو، گفت
چند ازین ذره ها به روزن ماست
آڈیو
اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور
گفتگو
قارئین کے تبصرے
اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔
لوڈ ہو رہا ہے…

