غزل شمارهٔ 580

عشق آمد و دل ز دستِ ما بُرد

تدبیر ز عقلِ مبتلا بُرد

عیش و طرب و قرار و تمکین

یک یک ز دلم جدا جدا بُرد

هر دل که به سینهٔ کسی دید

یا در کفِ غم سپرد و یا بُرد

یار آمد و ساخت خانه در دل

شاه آمد و خانهٔ گدا بُرد

ما را که ز غم خیال گشتیم

بادِ سرِ زلفِ او ز جا بُرد

سیلابِ غمش در آمد از شهر

بازارِ هزار پارسا بُرد

شب صورتِ او به خواب دیدم

تا چشم زدم بهم، مرا بُرد

دل را می‌بُرد سیلِ دیده

اشکم بدوید و خواب را بُرد

این دیدهٔ من که کور بادا

پیشِ همه آبرویِ ما بُرد

مسکین دلِ بیقرارِ خسرو

غم هیچ ندانمش کجا بُرد؟