غزل شمارهٔ 943

اس کلام کو اپنی آواز دیں

اپنی ریکارڈنگ زندہ رود کے قارئین تک پہنچائیں۔

آڈیو شامل کریں
Toggle stanza 1
منم که تا زیم از عشق مست خواهم بود
1

منم که تا زیم از عشق مست خواهم بود

به راه خوبان چون خاک پست خواهم بود

2

چو عقل از سر تقوی ز دست رفت، کنون

شراب در سر و ساغر به دست خواهم بود

3

کلید باده در انداخته به پرده دل

خدای تا در توبه نبست خواهم بود

4

ببرد حسن بتان دینم، ای مسلمانان

چو هندوان پس از این بت پرست خواهم بود

5

از اشتیاق تو در رنج، نیست خواهم شد

در آرزوی تو تا عمر هست، خواهم بود

6

به سینه زن نه به دیده خدنگ غمزه، از آنک

ز دیده من به تماشای شست خواهم بود

7

خط تو گفت در آغاز خاستن، کاینک

منم که فتنه اهل نشست خواهم بود

8

دل از خط تو مرا گفت، رو به گلشن و باغ

که من به سایه آن خاک پست خواهم بود

9

صلاح کاهش جان است، عشق خواهم باخت

فساد لذت عیش است، مست خواهم بود

10

نگار من عمل زلف خود مرا فرمای

اگر چه روز و شب اندر شکست خواهم بود

11

چو خورد هم به ازل جام عاشقی، خسرو

همیشه مست شراب الست خواهم بود

آڈیو

ابھی اس کلام کی آڈیو موجود نہیں۔ اپنی آواز میں پہلی آڈیو شامل کریں۔

اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

گفتگو

قارئین کے تبصرے

اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔

0 / 2000 حروف
لوڈ ہو رہا ہے…