غزل شمارهٔ 1168

اس کلام کو اپنی آواز دیں

اپنی ریکارڈنگ زندہ رود کے قارئین تک پہنچائیں۔

آڈیو شامل کریں
Toggle stanza 1
آنکه از جان دوست تر می دارمش
1

آنکه از جان دوست تر می دارمش

گر مرا بگذاشت من نگذارمش

2

دل بدو دارم ز من رنجید و رفت

می دهم جان تا مگر باز آرمش

3

آنکه در خون دل من خسته است

من دو چشم خویش می پندارمش

4

قالب بی روح دارم، می برم

تا به خاک کوی او بسپارمش

5

می دهم جان روز و شب در کوی دوست

گوهری زین بیش اگر در کارمش

6

روی در پای تو می مالم، مرنج

گر به روی سخت خود می آرمش

7

گر چه رویش داد بر بادم چو زلف

همچنان جانب نگه می دارمش

8

گر چه هست او یار من، من یار او

من کجا یارم که گویم یارمش!

9

هیچ رحمی نیست بر بیمار خویش

آن طبیبی را که من بیمارمش

10

با دل خود گفتم او را، چیستی؟

گفت خسرو، او گل و من خارمش

آڈیو

ابھی اس کلام کی آڈیو موجود نہیں۔ اپنی آواز میں پہلی آڈیو شامل کریں۔

اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

گفتگو

قارئین کے تبصرے

اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔

0 / 2000 حروف
لوڈ ہو رہا ہے…