رباعی شمارهٔ 30

عشقت که به صد هزار جان ارزانی است

بحری است که موج او همه حیرانی است

چندان که نگاه میکنم حیرانی است

سرگشتگی و بی سر و بی سامانی است

هر خاک که زیرِ پایِ هر نادانی است

زُلفینِ بُتی و عارض جانانی است