غزل شمارهٔ 251

چه داند خوابناک مست مخمور

که شب را چون به روز آورد رنجور

اگر چون زر نخواهی روی عاشق

منه بر گردن چون سیم سنگور

هر نعمت که به مرگ زوال پذیرد آن را خردمند در حساب نعمت نگیرد عمر اگر چه دراز بود چون مرگ روی نمود از آن درازی چه سود؟ نوح علیه السلام هزار سال در جهان به سر برده است امروز پنج هزار سال است که مرده است قدر، نعمتی را بود که جاودانه باشد و از آفت زوال برکرانه بود.

به نزد مرد دانا نعمت آنست