غزل شمارهٔ 164
شاعر: جامی
Toggle stanza 1بیا که قاصد فرخنده پی ز راه رسید
11
بیا که قاصد فرخنده پی ز راه رسید
رساند مژده که شاه جهان پناه رسید
22
فروغ نور جمالش به چشم مهر افتاد
صدای کوس جلالش به گوش ماه رسید
33
سرود مجلس رندان دردنوش اینست
که شاه تخت جلالت به تختگاه رسید
44
شدند نعره زنان ناشنیده نغمه نی
که این نوا به مقیمان خانقاه رسید
55
بخند گو لب مظلوم از بشارت بخت
که دادبخش به سر وقت دادخواه رسید
66
گناه بود کزو دور زیستم یکچند
چها به روی من از شرم این گناه رسید
77
چو کرد دعوی شادی دلم به مقدم او
ز اشک شادیش از هر مژه گواه رسید
88
رسید جذبه لطفی به هر ضعیف از وی
بدان مثابه که از کهربا به کاه رسید
99
به هر گدا که چو جامی فکند گوشه چشم
ز خاک راه مذلت به صدر جاه رسید
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
آڈیو
اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور
گفتگو
قارئین کے تبصرے
اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔
لوڈ ہو رہا ہے…

