غزل شمارهٔ 152
Toggle stanza 1چه لطف بود که شیرین شمایل من کرد
11
چه لطف بود که شیرین شمایل من کرد
که شب نزول کرامت به منزل من کرد
22
دعای اهل صفا کرده حرز بازوی خویش
نشست و ساعد سیمین حمایل من کرد
33
نهاد بر دل من دست و راحت از هر سو
ز دستیاری او روی با دل من کرد
44
هزارمشکلم از درد عشق در دل بود
به یک دو نکته لبش حل مشکل من کرد
55
چو شمع محفل من شد رخش چو پروانه
همای سدره نشین طوف محفل من کرد
66
مرا به رندی و مستی که طعنه زد زاهد
نه طعنه بود که شرح فضایل من کرد
77
شدم قتیل چو جامی و بهره مند مباد
ز عمر هر که نه تحسین قاتل من کرد
آڈیو
اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور
گفتگو
قارئین کے تبصرے
اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔
لوڈ ہو رہا ہے…

