غزل شمارهٔ 112

آهی به عشق فاتح خیبر کنیم طرح

در گنبد سپهر مگر در کنیم طرح

در فصل دی که گشته جهان زمهریر ازو

بنشین که آب گردش ساغر کنیم طرح

تا چند نشوی تو و ما حسب حال خویش

افسانه های غیر مکرر کنیم طرح

ما را زبون مگیر گر از پا درآمدیم

از ما عجب مدار گر از سر کنیم طرح

هویی به چرخ دادن گردون برآوریم

عیشی به داغ کردن اختر کنیم طرح

خود را به شاهدی بپرستیم زین سپس

در راه عشق جاده دیگر کنیم طرح

از داغ شوق پرده نشینی نشان دهیم

در زخم رشک روزنه در کنیم طرح

از تار و پود ناله نقابی دهیم ساز

وز دود سینه زلف معنبر کنیم طرح

برگ حلل ز شعله و آذر به هم نهیم

پیرایه از شراره و اخگر کنیم طرح

از زخم و داغ لاله و گل در نظر کشیم

از کوه و دشت حجله و منظر کنیم طرح

از سوز و ساز محرم و مطرب کنیم جمع

از خار و خاره بالش و بستر کنیم طرح

آیین برهمن به نهایت رسانده ایم

غالب بیا که شیوه آزر کنیم طرح