غزل شمارهٔ 36
Toggle stanza 1هر دلی کو به عشق مایل نیست
11
هر دلی کو به عشق مایل نیست
حجرهٔ دیو خوان که آن دل نیست
22
زاغ گو، بیخبر بمیر از عشق
که ز گل عندلیب غافل نیست
33
دل بیعشق چشم بینور است
خود بدین حاجت دلایل نیست
44
بیدلان را جز آستانهٔ عشق
در ره کوی دوست منزل نیست
55
هر که مجنون نشد درین سودا
ای عراقی، بگو که: عاقل نیست
زمین