شمارهٔ 7
شاعر: عراقی
Toggle stanza 1چو یاد آرم از آن ساعت که خرم طبع بنشستم
11
چو یاد آرم از آن ساعت که خرم طبع بنشستم
لبم پر خنده، با یاران و با احباب همزانو
22
بر آرم آه سوز از دل، به صد زاری و پس گویم:
عسیالایام ان یرجعن قوما کالذی کانوا
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
در این ظلمتسرا تا کی، به بوی دوست بنشینم
گهی انگشت بر دندان، گهی سر بر سر زانو
حافظقطعاتقطعه شمارهٔ 24
دریغا روزگار خوش که من در جنب میمونت
بدم با بخت هم کاسه، بدم با کام همزانو
عراقیدیوان اشعارمقطعاتشمارهٔ 5
دریغا روزگار ما و آن ایام در مهرش
همی گویم به صد زاری، سر ادبار بر زانو
عراقیدیوان اشعارمقطعاتشمارهٔ 6
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور