زندہ رود
Toggle stanza 1
چون بادیهٔ عشق، مرا پیش آمد
1

چون بادیهٔ عشق، مرا پیش آمد

هر گامم ازو ز صد جهان بیش آمد

2

دل رفت و درین بادیه تک زد عمری

خود بادیه او بود چو با خویش آمد

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

روزی نظرش بر من درویش آمد

دیدم که معلم بداندیش آمد

سعدیدیوان اشعاررباعیاترباعی شمارهٔ 53

گر عقل مرا مصلحت اندیش آمد

تا این چه طریقیست که در پیش آمد

عطارمختارنامهباب نهم: در مقام حیرت و سرگشتگیشمارهٔ 6

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور