زندہ رود
Toggle stanza 1
گر عقل مرا مصلحت اندیش آمد
1

گر عقل مرا مصلحت اندیش آمد

تا این چه طریقیست که در پیش آمد

2

روزی صد رَه دلم بجان بیش آمد

آخر متحیر شد و بیخویش آمد

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

روزی نظرش بر من درویش آمد

دیدم که معلم بداندیش آمد

سعدیدیوان اشعاررباعیاترباعی شمارهٔ 53

چون بادیهٔ عشق، مرا پیش آمد

هر گامم ازو ز صد جهان بیش آمد

عطارمختارنامهباب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفریدشمارهٔ 63

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور