شمارهٔ 72

آنم که چو غمخوار شوم من شادم

واندم که خراب گشته‌ام آبادم

بیگاه شد وز بیگهی من شادم

امشب قنق است یار فرخ‌زادم

شادم که ز شادی جهان آزادم

مستم که اگر می‌نخورم هم شادم

ای یار رخ تو کرده هر دم شادم

یک دم رخ تو نمی‌رود از یادم