زندہ رود
Toggle stanza 1
گر دل گویم ز غایت مشتاقی
1

گر دل گویم ز غایت مشتاقی

از دست بشد باده بیار ای ساقی

2

ور جان گویم در ره تو فانی شد

جان فانی شد کنون تو دانی باقی

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

فی القلب دم یسیل من آماقی

کی یظهر ما سترت من اشواقی

جامیدیوان اشعاررباعیاتشمارهٔ 153

زان ماه چهارده که بود اشراقی

گشتم زر ده دهی من از براقی

رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 1889

سوگند همی خورد پریر آن ساقی

می‌گفت به حق صحبت مشتاقی

رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 1895

وقف است مرا عمر در این مشتاقی

احسنت زهی طراوت و رواقی

رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 1977

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور