وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن (رمل مثمن مخبون) میں رومی کی کتاب دیوان شمس

غزل شمارهٔ 160–مفروشید کمان و زره و تیغ ، زنان را

غزل شمارهٔ 161–چو فرستاد عنایت به زمین مشعله‌ها را

غزل شمارهٔ 162–تو مرا جان و جهانی چه کنم جان و جهان را

غزل شمارهٔ 277–سبق الجد الینا نزل الحب علینا

غزل شمارهٔ 278–انا لا اقسم الا برجال صدقونا

غزل شمارهٔ 404–هله ای آنک بخوردی سحری باده که نوشت

غزل شمارهٔ 405–به خدا کت نگذارم که روی راه سلامت

غزل شمارهٔ 758–دل من کار تو دارد گل و گلنار تو دارد

غزل شمارهٔ 759–دل من رای تو دارد سر سودای تو دارد

غزل شمارهٔ 760–خنک آن کس که چو ما شد‌، همه تسلیم و رضا شد

غزل شمارهٔ 761–چو سحرگاه ز گلشن مه عیار برآمد

غزل شمارهٔ 762–بدرد مرده کفن را به سر گور برآید

The dead would rend his shroud and rise from the tomb, if that dead man had tidings of my Idol.

غزل شمارهٔ 763–خنک آن کس که چو ما شد همگی لطف و رضا شد

غزل شمارهٔ 764–مشو ای دل تو دگرگون که دل یار بداند

غزل شمارهٔ 765–هله نومید نباشی که تو را یار براند

Say, do not despair because the Beloved drives you away; if He drives you away today, will He not call you back tomorrow?

غزل شمارهٔ 1083–هله زیرک هله زیرک هله زیرک هله زوتر

غزل شمارهٔ 1604–بده آن باده دوشین که من از نوش تو مستم

Give me that last night’s wine, for I am intoxicated by your potion; H. ¯atim of the world, give into my hand a huge cup.

غزل شمارهٔ 1605–بزن آن پرده نوشین که من از نوش تو مستم

غزل شمارهٔ 1606–هله دوشت یله کردم شب دوشت یله کردم

غزل شمارهٔ 1607–ز فلک قوت بگیرم دهن از لوت ببندم

غزل شمارهٔ 1608 - چه کس‌ام من؟ چه کس‌ام من؟ که بسی وسوسه‌مندم

غزل شمارهٔ 1609–چو یکی ساغر مردی ز خم یار برآرم

غزل شمارهٔ 1610–منم آن عاشق عشقت که جز این کار ندارم

I am that lover of your love who have no occupation but this, for I have nothing but disapproval for him who is not a lover.

غزل شمارهٔ 1611–مکن ای دوست غریبم، سر سودای تو دارم

غزل شمارهٔ 1612–منم آن کس که نبینم بزنم فاخته گیرم

غزل شمارهٔ 1613–به خدا کز غم عشقت نگریزم نگریزم

غزل شمارهٔ 1614–بزن آن پرده دوشین که من امروز خموشم

غزل شمارهٔ 1615–من اگر دست زنانم نه من از دستِ زنانم

If I am hand-clapping, I belong not to the clappers; I am neither of this nor of that, I am of that mighty city.

غزل شمارهٔ 1616–ز یکی پسته دهانی صنمی بسته دهانم

غزل شمارهٔ 1617–بت بی‌نقش و نگارم جز تو من یار ندارم

غزل شمارهٔ 1618–علم عشق برآمد برهانم ز زحیرم

غزل شمارهٔ 1776–منم آن بنده مخلص که از آن روز که زادم

غزل شمارهٔ 1983–به خدا میل ندارم نه به چرب و نه به شیرین

By God, I have no inclination towards either fat or sweet, nor for the purse full of gold, neither for the golden cup.

غزل شمارهٔ 1984–بده آن مرد ترش را قدحی ای شه شیرین

غزل شمارهٔ 2210–طرب اندر طرب است او که در عقل شکست او

غزل شمارهٔ 2211–ز من و تو شرری زاد در این دل ز چنان رو

غزل شمارهٔ 2372–هله بحری شو و در رو مکن از دور نظاره

Ha, to and enter the sea; do not look on from afar, for the pearl is in the depths of the sea, the foam on the shore.

غزل شمارهٔ 2373–مشنو حیلت خواجه هله ای دزد شبانه

غزل شمارهٔ 2374–هله صیاد نگویی که چه دام است و چه دانه

غزل شمارهٔ 2375–سوی اطفال بیامد به کرم مادر روزه

غزل شمارهٔ 2813–اقتلونی یا ثقاتی ان فی قتلی حیاتی

غزل شمارهٔ 2814–خنک آن دم که به رحمت سر عشاق بخاری

Happy the moment when with compassion you scratch the head of lovers, happy the moment when from autumn arises the wind of spring.

غزل شمارهٔ 2815–بمشو همره مرغان که چنین بی‌پر و بالی

غزل شمارهٔ 2816–که شکیبد ز تو ای جان که جگرگوشه جانی

غزل شمارهٔ 2817–مکن ای دوست نشاید که بخوانند و نیایی

غزل شمارهٔ 2818–صنما چونک فریبی همه عیار فریبی

غزل شمارهٔ 2819–اگر او ماه منستی شب من روز شدستی

غزل شمارهٔ 2820–چو به شهر تو رسیدم تو ز من گوشه گزیدی

When I reached your city you withdrew into a corner from me; when I left your city you did not give me a good-bye glance.

غزل شمارهٔ 2821–تو ز هر ذره وجودت بشنو ناله و زاری

غزل شمارهٔ 2822–تو فقیری تو فقیری تو فقیر ابن فقیری