وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں عطار کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 3ای به عالم کرده پیدا راز پنهان مرا

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 16تا درین زندان فانی زندگانی باشدت

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 19بعد جوی از نفس سگ گر قرب جان می‌بایدت

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 22عشق جانان همچو شمعم از قدم تا سر بسوخت

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 23آه‌های آتشینم پرده‌های شب بسوخت

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 31چون مرا مجروح کردی گر کنی مرهم رواست

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 35طرقوا یا عاشقان کین منزل جانان ماست

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 38چون به اصل اصل در پیوسته بی‌تو جان توست

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 61ذره‌ای اندوه تو از هر دو عالم خوشتر است

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 106عشق را اندر دو عالم هیچ پذرفتار نیست

آڈیو

20 اشعار

غزل شمارهٔ 136دوش جان دزدیده از دل راه جانان برگرفت

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 197از کمان ابروش چون تیر مژگان بگذرد

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 213زین دم عیسی که هر ساعت سحر می‌آورد

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 219زندهٔ عشق تو آب زندگانی کی خورد

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 237بوی زلف یارم آمد ، یارم اینک می‌رسد

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 238هم بلای تو به جان بی قراران می‌رسد

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 261پیر ما از صومعه بگریخت در میخانه شد

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 267هر زمانم عشق ماهی در کشاکش می‌کشد

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 298چون تتق از روی آن شمع جهان برداشتند

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 300عاشقانی کز نسیم دوست جان می‌پرورند

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 312دل نظر بر روی آن شمع جهان می‌افکند

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 340چون تو جانان منی جان بی تو خرم کی شود

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 372برکناری شو ز هر نقشی که آن آید پدید

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 486دوش، چون گردون کنار خویش پر خون یافتم

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 496گم شدم در خود نمی‌دانم کجا پیدا شدم

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 500تا جمال تو بدیدم مست و مدهوش آمدم

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 571دل ز دستم رفت و جان هم، بی دل و جان چون کنم

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 576این دل پر درد را چندان که درمان می‌کنم

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 584هر شبی وقت سحر در کوی جانان می‌روم

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 586ما به عهد حسن تو ترک دل و جان گفته‌ایم

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 622وقت آن آمد که ما آن ماه را مهمان کنیم

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 674ای صبا گر بگذری بر زلف مشک افشان او

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 675ای صبا برگرد امشب گرد سر تاپای او

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 746شعله زد شمع جمال او ز دولتخانه‌ای

15 اشعار

غزل شمارهٔ 784تا تو خود را خوارتر از جملهٔ عالم نباشی

10 اشعار

غزل شمارهٔ 834گر تو خلوتخانهٔ توحید را محرم شوی

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 837جان به لب آورده‌ام تا از لبم جانی دهی

10 اشعار

قصیدهٔ شمارهٔ 7

41 اشعار

قصیدهٔ شمارهٔ 10

47 اشعار

قصیدهٔ شمارهٔ 17

67 اشعار

قصیدهٔ شمارهٔ 23

35 اشعار

قصیدهٔ شمارهٔ 30

38 اشعار

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں عطار کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3–ای به عالم کرده پیدا راز پنهان مرا

غزل شمارهٔ 16–تا درین زندان فانی زندگانی باشدت

غزل شمارهٔ 19–بعد جوی از نفس سگ گر قرب جان می‌بایدت

غزل شمارهٔ 22–عشق جانان همچو شمعم از قدم تا سر بسوخت

غزل شمارهٔ 23–آه‌های آتشینم پرده‌های شب بسوخت

غزل شمارهٔ 31–چون مرا مجروح کردی گر کنی مرهم رواست

غزل شمارهٔ 35–طرقوا یا عاشقان کین منزل جانان ماست

غزل شمارهٔ 38–چون به اصل اصل در پیوسته بی‌تو جان توست

غزل شمارهٔ 61–ذره‌ای اندوه تو از هر دو عالم خوشتر است

غزل شمارهٔ 106–عشق را اندر دو عالم هیچ پذرفتار نیست

غزل شمارهٔ 136–دوش جان دزدیده از دل راه جانان برگرفت

غزل شمارهٔ 197–از کمان ابروش چون تیر مژگان بگذرد

غزل شمارهٔ 213–زین دم عیسی که هر ساعت سحر می‌آورد

غزل شمارهٔ 219–زندهٔ عشق تو آب زندگانی کی خورد

غزل شمارهٔ 237–بوی زلف یارم آمد ، یارم اینک می‌رسد

غزل شمارهٔ 238–هم بلای تو به جان بی قراران می‌رسد

غزل شمارهٔ 261–پیر ما از صومعه بگریخت در میخانه شد

غزل شمارهٔ 267–هر زمانم عشق ماهی در کشاکش می‌کشد

غزل شمارهٔ 298–چون تتق از روی آن شمع جهان برداشتند

غزل شمارهٔ 300–عاشقانی کز نسیم دوست جان می‌پرورند

غزل شمارهٔ 312–دل نظر بر روی آن شمع جهان می‌افکند

غزل شمارهٔ 340–چون تو جانان منی جان بی تو خرم کی شود

غزل شمارهٔ 372–برکناری شو ز هر نقشی که آن آید پدید

غزل شمارهٔ 486–دوش، چون گردون کنار خویش پر خون یافتم

غزل شمارهٔ 496–گم شدم در خود نمی‌دانم کجا پیدا شدم

غزل شمارهٔ 500–تا جمال تو بدیدم مست و مدهوش آمدم

غزل شمارهٔ 571–دل ز دستم رفت و جان هم، بی دل و جان چون کنم

غزل شمارهٔ 576–این دل پر درد را چندان که درمان می‌کنم

غزل شمارهٔ 584–هر شبی وقت سحر در کوی جانان می‌روم

غزل شمارهٔ 586–ما به عهد حسن تو ترک دل و جان گفته‌ایم

غزل شمارهٔ 622–وقت آن آمد که ما آن ماه را مهمان کنیم

غزل شمارهٔ 674–ای صبا گر بگذری بر زلف مشک افشان او

غزل شمارهٔ 675–ای صبا برگرد امشب گرد سر تاپای او

غزل شمارهٔ 746–شعله زد شمع جمال او ز دولتخانه‌ای

غزل شمارهٔ 784–تا تو خود را خوارتر از جملهٔ عالم نباشی

غزل شمارهٔ 834–گر تو خلوتخانهٔ توحید را محرم شوی

غزل شمارهٔ 837–جان به لب آورده‌ام تا از لبم جانی دهی

قصیدهٔ شمارهٔ 7

قصیدهٔ شمارهٔ 10

قصیدهٔ شمارهٔ 17

قصیدهٔ شمارهٔ 23

قصیدهٔ شمارهٔ 30

غزل شمارهٔ 3ای به عالم کرده پیدا راز پنهان مرا

غزل شمارهٔ 16تا درین زندان فانی زندگانی باشدت

غزل شمارهٔ 19بعد جوی از نفس سگ گر قرب جان می‌بایدت

غزل شمارهٔ 22عشق جانان همچو شمعم از قدم تا سر بسوخت

غزل شمارهٔ 23آه‌های آتشینم پرده‌های شب بسوخت

غزل شمارهٔ 31چون مرا مجروح کردی گر کنی مرهم رواست

غزل شمارهٔ 35طرقوا یا عاشقان کین منزل جانان ماست

غزل شمارهٔ 38چون به اصل اصل در پیوسته بی‌تو جان توست

غزل شمارهٔ 61ذره‌ای اندوه تو از هر دو عالم خوشتر است

غزل شمارهٔ 106عشق را اندر دو عالم هیچ پذرفتار نیست

غزل شمارهٔ 136دوش جان دزدیده از دل راه جانان برگرفت

غزل شمارهٔ 197از کمان ابروش چون تیر مژگان بگذرد

غزل شمارهٔ 213زین دم عیسی که هر ساعت سحر می‌آورد

غزل شمارهٔ 219زندهٔ عشق تو آب زندگانی کی خورد

غزل شمارهٔ 237بوی زلف یارم آمد ، یارم اینک می‌رسد

غزل شمارهٔ 238هم بلای تو به جان بی قراران می‌رسد

غزل شمارهٔ 261پیر ما از صومعه بگریخت در میخانه شد

غزل شمارهٔ 267هر زمانم عشق ماهی در کشاکش می‌کشد

غزل شمارهٔ 298چون تتق از روی آن شمع جهان برداشتند

غزل شمارهٔ 300عاشقانی کز نسیم دوست جان می‌پرورند

غزل شمارهٔ 312دل نظر بر روی آن شمع جهان می‌افکند

غزل شمارهٔ 340چون تو جانان منی جان بی تو خرم کی شود

غزل شمارهٔ 372برکناری شو ز هر نقشی که آن آید پدید

غزل شمارهٔ 486دوش، چون گردون کنار خویش پر خون یافتم

غزل شمارهٔ 496گم شدم در خود نمی‌دانم کجا پیدا شدم

غزل شمارهٔ 500تا جمال تو بدیدم مست و مدهوش آمدم

غزل شمارهٔ 571دل ز دستم رفت و جان هم، بی دل و جان چون کنم

غزل شمارهٔ 576این دل پر درد را چندان که درمان می‌کنم

غزل شمارهٔ 584هر شبی وقت سحر در کوی جانان می‌روم

غزل شمارهٔ 586ما به عهد حسن تو ترک دل و جان گفته‌ایم

غزل شمارهٔ 622وقت آن آمد که ما آن ماه را مهمان کنیم

غزل شمارهٔ 674ای صبا گر بگذری بر زلف مشک افشان او

غزل شمارهٔ 675ای صبا برگرد امشب گرد سر تاپای او

غزل شمارهٔ 746شعله زد شمع جمال او ز دولتخانه‌ای

غزل شمارهٔ 784تا تو خود را خوارتر از جملهٔ عالم نباشی

غزل شمارهٔ 834گر تو خلوتخانهٔ توحید را محرم شوی

غزل شمارهٔ 837جان به لب آورده‌ام تا از لبم جانی دهی