وزنِ مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم) میں رومی کی کتاب دیوان شمس

غزل شمارهٔ 591–چه بویست این چه بویست این مگر آن یار می‌آید

غزل شمارهٔ 592–اگر چرخ وجود من از این گردش فروماند

غزل شمارهٔ 593–برون شو ای غم از سینه، که لطف یار می‌آید

غزل شمارهٔ 1023–اگر باده خوری باری ز دست دلبر ما خور

غزل شمارهٔ 1024–مرا همچون پدر بنگر نه همچون شوهر مادر

غزل شمارهٔ 1025–مرا آن اصل بیداری دگرباره به خواب اندر

Again in sleep that root of wakefulness gave me the opium of wild commotion and set me reeling.

غزل شمارهٔ 1221–اگر گم گردد این بی‌دل از آن دلدار جوییدش

غزل شمارهٔ 1222–چه دارد در دل آن خواجه که می‌تابد ز رخسارش

غزل شمارهٔ 1223–قرین مه دو مریخند و آن دو چشمت ای دلکش

Consorts of the Moon are your two Mars, which are those two eyes of yours, Darling; with that H¯ar¯ut and M¯ar¯ut of yours draw the litigious ones to Babylon.

غزل شمارهٔ 1224–پریشان باد پیوسته دل از زلف پریشانش

غزل شمارهٔ 1225–ریاضت نیست پیش ما همه لطفست و بخشایش

غزل شمارهٔ 1293–علی الله ای مسلمانان از آن هجران پرآتش

غزل شمارهٔ 1314–به دلجویی و دلداری درآمد یار پنهانک

غزل شمارهٔ 1315–روان شد اشک یاقوتی ز راه دیدگان اینک

غزل شمارهٔ 1337–الا ای رو ترش کرده که تا نبود مرا مدخل

غزل شمارهٔ 1338–بقا اندر بقا باشد طریق کم زنان ای دل

غزل شمارهٔ 1339–مهم را لطف در لطفست از آنم بی‌قرار ای دل

غزل شمارهٔ 1340–هر آن کو صبر کرد ای دل ز شهوت‌ها در این منزل

غزل شمارهٔ 1412–بیا هر کس که می خواهد که تا با وی گرو بندم

غزل شمارهٔ 1413–کشید این دل گریبانم به سوی کوی آن یارم

غزل شمارهٔ 1414–درخت و آتشی دیدم ندا آمد که جانانم

I saw a tree and a fire. A call came, “My darling!” That fire is calling me; am I Moses son of ‘Imr¯an?

غزل شمارهٔ 1415–ز فرزین بند آن رخ من چه شهماتم چه شهماتم

غزل شمارهٔ 1416–تُرُش رویی و خشمینی چنین شیرین ندیده‌ستم

غزل شمارهٔ 1417–به حق روی تو که من چنین رویی ندیدستم

غزل شمارهٔ 1418–دلا مشتاق دیدارم غریب و عاشق و مستم

غزل شمارهٔ 1419–بگفتم حال دل گویم از آن نوعی که دانستم

غزل شمارهٔ 1420–اگر شد سود و سرمایه چه غمگینی چو من هستم

غزل شمارهٔ 1421–بیا بشنو که من پیش و پس اسبت چرا گردم

غزل شمارهٔ 1422–طواف حاجیان دارم به گرد یار می‌گردم

I circumambulate with the pilgrims, I circle around the Beloved; I have not the character of dogs, I do not go around carrion.

غزل شمارهٔ 1423–تو تا دوری ز من جانا چنین بی‌جان همی‌گردم

غزل شمارهٔ 1424–بگفتم عذر با دلبر که بی‌گه بود و ترسیدم

غزل شمارهٔ 1425–دعا گویی است کار من بگویم تا نطق دارم

غزل شمارهٔ 1426–چه دانی تو که در باطن چه شاهی همنشین دارم

غزل شمارهٔ 1427–من از اقلیم بالایم سر عالم نمی‌دارم

غزل شمارهٔ 1428–همه بازان عجب ماندند در آهنگ پروازم

غزل شمارهٔ 1429–نه آن بی‌بهره دلدارم که از دلدار بگریزم

I am not that luckless lover, to flee from the Beloved; I do not hold that dagger in my hand to flee from battle.

غزل شمارهٔ 1430–نهادم پای در عشقی که بر عشاق سر باشم

غزل شمارهٔ 1431–مرا چون کم فرستی غم حزین و تنگ دل باشم

غزل شمارهٔ 1432–تو خود دانی که من بی‌تو عدم باشم عدم باشم

غزل شمارهٔ 1433–من آنم کز خیالاتش تراشنده وثن باشم

غزل شمارهٔ 1434–چو آمد روی مه رویم که باشم من که من باشم

غزل شمارهٔ 1435–به گرد دل همی‌گردی چه خواهی کرد می‌دانم

غزل شمارهٔ 1436–تو خورشیدی و یا زهره و یا ماهی نمی‌دانم

غزل شمارهٔ 1437–چو رعد و برق می خندد ثنا و حمد می خوانم

When the thunder and lightning laugh, I recite paeans of praise, I am full of light as the clear sky, I am circling around the moon.

غزل شمارهٔ 1438–ندارد پای عشق او دل بی‌دست و بی‌پایم

غزل شمارهٔ 1439–من این ایوان نه تو را نمی‌دانم نمی‌دانم

غزل شمارهٔ 1440–بنه ای سبز خنگ من فراز آسمان‌ها سم

غزل شمارهٔ 1441–بنه ای سبز خنگ من فراز آسمان‌ها سم

غزل شمارهٔ 1442–زهی سرگشته در عالم سر و سامان که من دارم

غزل شمارهٔ 1443–بشستم تخته هستی سر عالم نمی‌دارم