وزنِ مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی) میں حافظ کی کتاب غزلیات

غزل شمارهٔ 55–خَمِ زلفِ تو دامِ کفر و دین است

The curve of Thy tress is the snare of infidelity and of Faith: This matter is a little from His work-shop.

غزل شمارهٔ 99–دلِ من در هوایِ روی فرخ

My heart, in desire of the face of Farrukh, Is in confusion like the hair of Farrukh.

غزل شمارهٔ 104–جمالت آفتابِ هر نظر باد

The sun of every vision, Thy beauty be More beautiful than the beauty, Thy beautiful face be.

غزل شمارهٔ 130–سحر بلبل حکایت با صبا کرد

In the morning, the nightingale told a tale to the east wind, Saying: for us what love for the face of the rose made.

غزل شمارهٔ 137–دل از من بُرد و روی از من نهان کرد

My heart from me, He took; concealed from me, His face, Lie made: For God’s sake! with whom can this sport be made?

غزل شمارهٔ 162–خوش آمد گُل وز آن خوش‌تر نباشد

Happy came the rose; and more happy than that aught is not. For, in thy hand, save the cup aught is not.

غزل شمارهٔ 217–مسلمانان مرا وقتی دلی بود

غزل شمارهٔ 245–الا ای طوطیِ گویا‌یِ اسرار!

غزل شمارهٔ 251–شبِ وصل است و طی شد نامهٔ هَجر

غزل شمارهٔ 279–خوشا شیراز و وضعِ بی‌مثالش

غزل شمارهٔ 282–بِبُرد از من قرار و طاقت و هوش

غزل شمارهٔ 323–ز دستِ کوتهِ خود زیرِ بارم

غزل شمارهٔ 331–به تیغم گَر کشد دستش نگیرم

غزل شمارهٔ 332–مزن بر دل ز نوکِ غمزه تیرم

غزل شمارهٔ 386–خدا را کم نشین با خرقه پوشان

غزل شمارهٔ 389–چو گل هر دم به بویت جامه در تن

غزل شمارهٔ 419–وصال او ز عمر جاودان به

غزل شمارهٔ 428–سحرگاهان، که مخمورِ شبانه

غزل شمارهٔ 431–لبش می‌بوسم و در می‌کشم می

غزل شمارهٔ 438–سَبَتْ سَلْمیٰ بِصُدْغَیها فُؤادي

غزل شمارهٔ 447–بیا با ما مَوَرز این کینه‌داری

غزل شمارهٔ 460–سُلَیمیٰ مُنذُ حَلَّت بِالْعراقِ

غزل شمارهٔ 463–سَلامُ اللّهِ ما کَرَّ اللَّیالي

غزل شمارهٔ 483–سحرگه ره ‎روی در سرزمینی