صنفِ قصیده میں رومی کی کتاب دیوان شمس

غزل شمارهٔ 27–آن خواجه را در کوی ما در گل فرورفته‌ست پا

غزل شمارهٔ 33–مِی دِه گزافه ساقیا، تا کم شود خوف و رجا

غزل شمارهٔ 200–نام شتر به ترکی چه بود بگو دوا

غزل شمارهٔ 202–هر روز بامداد سلام علیکما

غزل شمارهٔ 483–هر آنک از سبب وحشت غمی تنهاست

غزل شمارهٔ 660–نثرنا فی ربیع الوصل بالورد

غزل شمارهٔ 703–آن کس که ز جان خود نترسد

غزل شمارهٔ 718–آخر گهر وفا ببارید

غزل شمارهٔ 914–ز بانگ پست تو ای دل بلند گشت وجود

غزل شمارهٔ 1048–خداوند خداوندان اسرار

غزل شمارهٔ 1093–روستایی بچه‌ای هست درون بازار

غزل شمارهٔ 1133–نه در وفات گذارد نه در جفا دلدار

غزل شمارهٔ 1134–چرا ز قافله یک کس نمی‌شود بیدار

غزل شمارهٔ 1135–بیار ساقی بادت فدا سر و دستار

غزل شمارهٔ 1439–من این ایوان نه تو را نمی‌دانم نمی‌دانم

غزل شمارهٔ 1602–می بسازد جان و دل را بس عجایب کان صیام

غزل شمارهٔ 1776–منم آن بنده مخلص که از آن روز که زادم

غزل شمارهٔ 1791–بویی همی‌آید مرا، مانا که باشد یار من

غزل شمارهٔ 1794–ای باغبان ای باغبان آمد خزان آمد خزان

O gardener, gardener, autumn has come, autumn has come; see on branch and leaf the mark, see the mark of heart-anguish.

غزل شمارهٔ 1847–خرامان می‌روی در دل، چراغ‌افروز جان و تن

غزل شمارهٔ 1904–کجا خواهی ز چنگ ما پریدن

Whither would you fly from my clutch? Who knows how to rend the net of omnipotence?

غزل شمارهٔ 1940–ای ز تو مه پای کوبان وز تو زهره دف زنان

غزل شمارهٔ 1966–جام پر کن ساقیا آتش بزن اندر غمان

غزل شمارهٔ 2046–مستی و عاشقی و جوانی و جنس این

غزل شمارهٔ 2092–آن دلبر من آمد بر من

My darling came to me; through him my roof and door sprang to life.

غزل شمارهٔ 2119–اگر امروز دلدارم درآید همچو دی خندان

غزل شمارهٔ 2120–دگرباره چو مه کردیم خرمن

Once more our [crescent] moon has reaped a harvest, and we have paraded forth despite the foe.

غزل شمارهٔ 2181–دل و جان را طربگاه و مقام او

غزل شمارهٔ 2207–در خلاصه عشق آخر شیوه اسلام کو

غزل شمارهٔ 2258–هله ای طالب سمو بگداز از غمش چو مو

غزل شمارهٔ 2275–امروز مستان را نگر در مست ما آویخته

غزل شمارهٔ 2351–دیدی که چه کرد آن یگانه

غزل شمارهٔ 2445–از بامدادان ساغری پر کرد خوش خماره‌ای

غزل شمارهٔ 2464–هر طربی که در جهان گشت ندیم کهتری

غزل شمارهٔ 2476–هین که خروس بانگ زد وقت صبوح یافتی

غزل شمارهٔ 2498–مرا سودای آن دلبر ز دانایی و قرایی

Passion for that Beloved brought me out of learning and reciting so that I became mad and distracted.

غزل شمارهٔ 2519–غلام پاسبانانم که یارم پاسبانستی

غزل شمارهٔ 2630–یا ساقی شرف بشراباتک زندی

غزل شمارهٔ 2728–باغ است و بهار و سرو عالی

The garden is here, springtime, and the tall cypress—we will not go back from these surroundings.

غزل شمارهٔ 2807–گشت جان از صدر شمس الدین یکی سوداییی

غزل شمارهٔ 2872–مرغ اندیشه که اندر همه دل‌ها بپری

غزل شمارهٔ 2893–قدر غم گر چشم سر بگریستی

غزل شمارهٔ 2944–ای مبدعی که سگ را بر شیر می‌فزایی

غزل شمارهٔ 2992–ای بس فراز و شیب که کردم طلب گری

غزل شمارهٔ 3073–بیا بیا که پشیمان شوی از این دوری

غزل شمارهٔ 3085–به حق آنک تو جان و جهان جانداری

غزل شمارهٔ 3120–اگر چه لطیفی و زیبالقایی

غزل شمارهٔ 3133–حدی نداری در خوش لقایی

غزل شمارهٔ 3144–بحر ما را کنار بایستی

غزل شمارهٔ 3155–در غم یار یار بایستی