آڈیوز

صداکار مصطفی حسینی کومله کی آڈیوز میں سعدی کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار مصطفی حسینی کومله کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

27نظمیں27آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 7مشتاقی و صبوری از حد گذشت یارا

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 7

آڈیو

غزلِ شمارهٔ 9گر ماهِ من برافکنَد از رخ نقاب را

سعدی » دیوان اشعار » غزلِ شمارهٔ 9

آڈیو

غزل شمارهٔ 32معلمت همه شوخی و دلبری آموخت

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 32

آڈیو

غزل شمارهٔ 60شب فراق که داند که تا سحر چندست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 60

آڈیو

غزل شمارهٔ 72پای سرو بوستانی در گِل است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 72

آڈیو

غزل شمارهٔ 84ز من مپرس که در دست او دلت چون است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 84

آڈیو

غزل شمارهٔ 87گر کسی سرو شنیده‌ست که رفته‌ست این است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 87

آڈیو

غزل شمارهٔ 142ای کسوت زیبایی بر قامت چالاکت

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 142

آڈیو

غزل شمارهٔ 153سر تسلیم نهادیم به حکم و رایت

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 153

آڈیو

غزل شمارهٔ 169تو را ز حال پریشان ما چه غم دارد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 169

آڈیو

غزل شمارهٔ 171مگر نسیم سحر بوی یار من دارد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 171

آڈیو

غزل شمارهٔ 203تو را نادیدن ما غم نباشد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 203

آڈیو

غزل شمارهٔ 272آن که نقشی دیگرش جایی مصور می‌شود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 272

آڈیو

غزل شمارهٔ 278سروی چو تو می‌باید، تا باغ بیاراید

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 278

آڈیو

غزل شمارهٔ 288که برگذشت که بوی عبیر می‌آید؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 288

آڈیو

غزل شمارهٔ 308فتنه‌ام بر زلف و بالای تو ای بدر منیر

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 308

آڈیو

غزل شمارهٔ 313برآمد باد صبح و بوی نوروز

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 313

آڈیو

غزل شمارهٔ 328رها نمی‌کند ایام در کنار منش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 328

آڈیو

غزل شمارهٔ 387من آن نی‌ام که دل از مهرِ دوست بردارم

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 387

آڈیو

غزل شمارهٔ 405هزار جَهد بکردم که سِرِّ عشق بپوشم

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 405

آڈیو

غزل شمارهٔ 437بگذار تا مقابل روی تو بگذریم

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 437

آڈیو

غزل شمارهٔ 494ای یار جفا کردهٔ پیوند بریده

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 494

آڈیو

غزل شمارهٔ 511هر کس به تماشایی رفتند به صحرایی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 511

آڈیو

غزل شمارهٔ 515چه جرم رفت که با ما سخن نمی‌گویی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 515

آڈیو

غزل شمارهٔ 559چون است حال بستان ای باد نوبهاری

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 559

آڈیو

غزل شمارهٔ 607من چرا دل به تو دادم که دلم می‌شکنی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 607

آڈیو

غزل شمارهٔ 617نه طریق دوستان است و نه شرط مهربانی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 617

آڈیو

نظمیں

غزل شمارهٔ 7–مشتاقی و صبوری از حد گذشت یارا

غزلِ شمارهٔ 9–گر ماهِ من برافکنَد از رخ نقاب را

غزل شمارهٔ 32–معلمت همه شوخی و دلبری آموخت

غزل شمارهٔ 60–شب فراق که داند که تا سحر چندست

غزل شمارهٔ 72–پای سرو بوستانی در گِل است

غزل شمارهٔ 84–ز من مپرس که در دست او دلت چون است

غزل شمارهٔ 87–گر کسی سرو شنیده‌ست که رفته‌ست این است

غزل شمارهٔ 142–ای کسوت زیبایی بر قامت چالاکت

غزل شمارهٔ 153–سر تسلیم نهادیم به حکم و رایت

غزل شمارهٔ 169–تو را ز حال پریشان ما چه غم دارد

غزل شمارهٔ 171–مگر نسیم سحر بوی یار من دارد

غزل شمارهٔ 203–تو را نادیدن ما غم نباشد

غزل شمارهٔ 272–آن که نقشی دیگرش جایی مصور می‌شود

غزل شمارهٔ 278–سروی چو تو می‌باید، تا باغ بیاراید

غزل شمارهٔ 288–که برگذشت که بوی عبیر می‌آید؟

غزل شمارهٔ 308–فتنه‌ام بر زلف و بالای تو ای بدر منیر

غزل شمارهٔ 313–برآمد باد صبح و بوی نوروز

غزل شمارهٔ 328–رها نمی‌کند ایام در کنار منش

غزل شمارهٔ 387–من آن نی‌ام که دل از مهرِ دوست بردارم

غزل شمارهٔ 405–هزار جَهد بکردم که سِرِّ عشق بپوشم

غزل شمارهٔ 437–بگذار تا مقابل روی تو بگذریم

غزل شمارهٔ 494–ای یار جفا کردهٔ پیوند بریده

غزل شمارهٔ 511–هر کس به تماشایی رفتند به صحرایی

غزل شمارهٔ 515–چه جرم رفت که با ما سخن نمی‌گویی

غزل شمارهٔ 559–چون است حال بستان ای باد نوبهاری

غزل شمارهٔ 607–من چرا دل به تو دادم که دلم می‌شکنی

غزل شمارهٔ 617–نه طریق دوستان است و نه شرط مهربانی

نظمیں

غزل شمارهٔ 7–مشتاقی و صبوری از حد گذشت یارا

غزلِ شمارهٔ 9–گر ماهِ من برافکنَد از رخ نقاب را

غزل شمارهٔ 32–معلمت همه شوخی و دلبری آموخت

غزل شمارهٔ 60–شب فراق که داند که تا سحر چندست

غزل شمارهٔ 72–پای سرو بوستانی در گِل است

غزل شمارهٔ 84–ز من مپرس که در دست او دلت چون است

غزل شمارهٔ 87–گر کسی سرو شنیده‌ست که رفته‌ست این است

غزل شمارهٔ 142–ای کسوت زیبایی بر قامت چالاکت

غزل شمارهٔ 153–سر تسلیم نهادیم به حکم و رایت

غزل شمارهٔ 169–تو را ز حال پریشان ما چه غم دارد

غزل شمارهٔ 171–مگر نسیم سحر بوی یار من دارد

غزل شمارهٔ 203–تو را نادیدن ما غم نباشد

غزل شمارهٔ 272–آن که نقشی دیگرش جایی مصور می‌شود

غزل شمارهٔ 278–سروی چو تو می‌باید، تا باغ بیاراید

غزل شمارهٔ 288–که برگذشت که بوی عبیر می‌آید؟

غزل شمارهٔ 308–فتنه‌ام بر زلف و بالای تو ای بدر منیر

غزل شمارهٔ 313–برآمد باد صبح و بوی نوروز

غزل شمارهٔ 328–رها نمی‌کند ایام در کنار منش

غزل شمارهٔ 387–من آن نی‌ام که دل از مهرِ دوست بردارم

غزل شمارهٔ 405–هزار جَهد بکردم که سِرِّ عشق بپوشم

غزل شمارهٔ 437–بگذار تا مقابل روی تو بگذریم

غزل شمارهٔ 494–ای یار جفا کردهٔ پیوند بریده

غزل شمارهٔ 511–هر کس به تماشایی رفتند به صحرایی

غزل شمارهٔ 515–چه جرم رفت که با ما سخن نمی‌گویی

غزل شمارهٔ 559–چون است حال بستان ای باد نوبهاری

غزل شمارهٔ 607–من چرا دل به تو دادم که دلم می‌شکنی

غزل شمارهٔ 617–نه طریق دوستان است و نه شرط مهربانی

غزل شمارهٔ 7مشتاقی و صبوری از حد گذشت یارا

غزلِ شمارهٔ 9گر ماهِ من برافکنَد از رخ نقاب را

غزل شمارهٔ 32معلمت همه شوخی و دلبری آموخت

غزل شمارهٔ 60شب فراق که داند که تا سحر چندست

غزل شمارهٔ 72پای سرو بوستانی در گِل است

غزل شمارهٔ 84ز من مپرس که در دست او دلت چون است

غزل شمارهٔ 87گر کسی سرو شنیده‌ست که رفته‌ست این است

غزل شمارهٔ 142ای کسوت زیبایی بر قامت چالاکت

غزل شمارهٔ 153سر تسلیم نهادیم به حکم و رایت

غزل شمارهٔ 169تو را ز حال پریشان ما چه غم دارد

غزل شمارهٔ 171مگر نسیم سحر بوی یار من دارد

غزل شمارهٔ 203تو را نادیدن ما غم نباشد

غزل شمارهٔ 272آن که نقشی دیگرش جایی مصور می‌شود

غزل شمارهٔ 278سروی چو تو می‌باید، تا باغ بیاراید

غزل شمارهٔ 288که برگذشت که بوی عبیر می‌آید؟

غزل شمارهٔ 308فتنه‌ام بر زلف و بالای تو ای بدر منیر

غزل شمارهٔ 313برآمد باد صبح و بوی نوروز

غزل شمارهٔ 328رها نمی‌کند ایام در کنار منش

غزل شمارهٔ 387من آن نی‌ام که دل از مهرِ دوست بردارم

غزل شمارهٔ 405هزار جَهد بکردم که سِرِّ عشق بپوشم

غزل شمارهٔ 437بگذار تا مقابل روی تو بگذریم

غزل شمارهٔ 494ای یار جفا کردهٔ پیوند بریده

غزل شمارهٔ 511هر کس به تماشایی رفتند به صحرایی

غزل شمارهٔ 515چه جرم رفت که با ما سخن نمی‌گویی

غزل شمارهٔ 559چون است حال بستان ای باد نوبهاری

غزل شمارهٔ 607من چرا دل به تو دادم که دلم می‌شکنی

غزل شمارهٔ 617نه طریق دوستان است و نه شرط مهربانی

غزل شمارهٔ 7مشتاقی و صبوری از حد گذشت یارا

غزلِ شمارهٔ 9گر ماهِ من برافکنَد از رخ نقاب را

غزل شمارهٔ 32معلمت همه شوخی و دلبری آموخت

غزل شمارهٔ 60شب فراق که داند که تا سحر چندست

غزل شمارهٔ 72پای سرو بوستانی در گِل است

غزل شمارهٔ 84ز من مپرس که در دست او دلت چون است

غزل شمارهٔ 87گر کسی سرو شنیده‌ست که رفته‌ست این است

غزل شمارهٔ 142ای کسوت زیبایی بر قامت چالاکت

غزل شمارهٔ 153سر تسلیم نهادیم به حکم و رایت

غزل شمارهٔ 169تو را ز حال پریشان ما چه غم دارد

غزل شمارهٔ 171مگر نسیم سحر بوی یار من دارد

غزل شمارهٔ 203تو را نادیدن ما غم نباشد

غزل شمارهٔ 272آن که نقشی دیگرش جایی مصور می‌شود

غزل شمارهٔ 278سروی چو تو می‌باید، تا باغ بیاراید

غزل شمارهٔ 288که برگذشت که بوی عبیر می‌آید؟

غزل شمارهٔ 308فتنه‌ام بر زلف و بالای تو ای بدر منیر

غزل شمارهٔ 313برآمد باد صبح و بوی نوروز

غزل شمارهٔ 328رها نمی‌کند ایام در کنار منش

غزل شمارهٔ 387من آن نی‌ام که دل از مهرِ دوست بردارم

غزل شمارهٔ 405هزار جَهد بکردم که سِرِّ عشق بپوشم

غزل شمارهٔ 437بگذار تا مقابل روی تو بگذریم

غزل شمارهٔ 494ای یار جفا کردهٔ پیوند بریده

غزل شمارهٔ 511هر کس به تماشایی رفتند به صحرایی

غزل شمارهٔ 515چه جرم رفت که با ما سخن نمی‌گویی

غزل شمارهٔ 559چون است حال بستان ای باد نوبهاری

غزل شمارهٔ 607من چرا دل به تو دادم که دلم می‌شکنی

غزل شمارهٔ 617نه طریق دوستان است و نه شرط مهربانی