آڈیوز

صداکار محمدرضا مومن نژاد کی آڈیوز میں حافظ کی کتاب غزلیات

یہ صفحہ صرف صداکار محمدرضا مومن نژاد کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

266نظمیں266آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 420ناگهان پرده برانداخته‌ای، یعنی چه؟

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 420

آڈیو

غزل شمارهٔ 421درِ سرایِ مغان رُفته بود و آب‌زده

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 421

آڈیو

غزل شمارهٔ 422ای که با سلسلهٔ زلف دراز آمده‌ای

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 422

آڈیو

غزل شمارهٔ 423دوش رفتم به در میکده خواب‌آلوده

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 423

آڈیو

غزل شمارهٔ 424از من جدا مشو که توام نور دیده‌ای

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 424

آڈیو

غزل شمارهٔ 425دامن‌کشان همی شد در شرب زرکشیده

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 425

آڈیو

غزل شمارهٔ 426از خون دل نوشتم، نزدیک دوست نامه

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 426

آڈیو

غزل شمارهٔ 427چراغ روی تو را شمع گشت پروانه

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 427

آڈیو

غزل شمارهٔ 428سحرگاهان، که مخمورِ شبانه

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 428

آڈیو

غزل شمارهٔ 429ساقی بیا که شد قدحِ لاله پر ز می

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 429

آڈیو

غزل شمارهٔ 430به صوتِ بُلبُل و قُمری اگر نَنوشی مِی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 430

آڈیو

غزل شمارهٔ 431لبش می‌بوسم و در می‌کشم می

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 431

آڈیو

غزل شمارهٔ 432مخمور جام عشقم، ساقی بده شرابی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 432

آڈیو

غزل شمارهٔ 433ای که بر ماه از خط مشکین نقاب انداختی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 433

آڈیو

غزل شمارهٔ 434ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 434

آڈیو

غزل شمارهٔ 436آن غالیه‌خط گر سوی ما نامه نوشتی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 436

آڈیو

غزل شمارهٔ 437ای قصهٔ بهشت ز کویت حکایتی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 437

آڈیو

غزل شمارهٔ 438سَبَتْ سَلْمیٰ بِصُدْغَیها فُؤادي

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 438

آڈیو

غزل شمارهٔ 439دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 439

آڈیو

غزل شمارهٔ 441چه بودی ار دل آن ماه مهربان بودی؟

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 441

آڈیو

غزل شمارهٔ 442به جان او که گرم دسترس به جان بودی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 442

آڈیو

غزل شمارهٔ 443چو سرو اگر بخرامی دمی به گلزاری

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 443

آڈیو

غزل شمارهٔ 444شهری‌ست پُر ظریفان وز هر طرف نگاری

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 444

آڈیو

غزل شمارهٔ 445تو را که هر چه مراد است در جهان داری

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 445

آڈیو

غزل شمارهٔ 446صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داری

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 446

آڈیو

غزل شمارهٔ 447بیا با ما مَوَرز این کینه‌داری

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 447

آڈیو

غزل شمارهٔ 448ای که در کوی خرابات مقامی داری

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 448

آڈیو

غزل شمارهٔ 449ای که مهجوری عشاق روا می‌داری

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 449

آڈیو

غزل شمارهٔ 450روزگاری‌ست که ما را نگران می‌داری

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 450

آڈیو

غزل شمارهٔ 451خوش کرد یاوری فلکت روز داوری

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 451

آڈیو

غزل شمارهٔ 452طُفیلِ هستیِ عشقند آدمیّ و پَری

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 452

آڈیو

غزل شمارهٔ 453ای که دایم به خویش مغروری

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 453

آڈیو

غزل شمارهٔ 454ز کوی یار می‌آید نسیمِ بادِ نوروزی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 454

آڈیو

غزل شمارهٔ 455عمر بگذشت به بی‌حاصلی و بوالهوسی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 455

آڈیو

غزل شمارهٔ 456نوبهار است در آن کوش که خوش‌دل باشی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 456

آڈیو

غزل شمارهٔ 458ای دل آن دم که خراب از می گلگون باشی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 458

آڈیو

غزل شمارهٔ 459زین خوش رقم که بر گل رخسار می‌کشی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 459

آڈیو

غزل شمارهٔ 460سُلَیمیٰ مُنذُ حَلَّت بِالْعراقِ

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 460

آڈیو

غزل شمارهٔ 461کَتَبتُ قِصَّةَ شَوقی و مَدمَعی باکی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 461

آڈیو

غزل شمارهٔ 462یا مُبْسِماً یُحاکي دُرْجاً مِنَ اللِّآلي

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 462

آڈیو

غزل شمارهٔ 463سَلامُ اللّهِ ما کَرَّ اللَّیالي

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 463

آڈیو

غزل شمارهٔ 464بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 464

آڈیو

غزل شمارهٔ 465رفتم به باغ صبحدمی تا چنم گلی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 465

آڈیو

غزل شمارهٔ 466این خرقه که من دارم در رهن شراب اولی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 466

آڈیو

غزل شمارهٔ 467زان می عشق، کز او پخته شود هر خامی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 467

آڈیو

غزل شمارهٔ 468که بَرَد به نزد شاهان ز من گدا پیامی؟

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 468

آڈیو

غزل شمارهٔ 469أَتَتْ رَوائِحُ رَنْدِ الْحِمیٰ و زادَ غَرامی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 469

آڈیو

غزل شمارهٔ 470سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 470

آڈیو

غزل شمارهٔ 471ز دلبرم که رساند نوازش قلمی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 471

آڈیو

غزل شمارهٔ 472اَحمَدُ اللهَ عَلی مَعْدِلَةِ السُلطانِ

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 472

آڈیو

نظمیں

غزل شمارهٔ 420–ناگهان پرده برانداخته‌ای، یعنی چه؟

غزل شمارهٔ 421–درِ سرایِ مغان رُفته بود و آب‌زده

غزل شمارهٔ 422–ای که با سلسلهٔ زلف دراز آمده‌ای

غزل شمارهٔ 423–دوش رفتم به در میکده خواب‌آلوده

غزل شمارهٔ 424–از من جدا مشو که توام نور دیده‌ای

غزل شمارهٔ 425–دامن‌کشان همی شد در شرب زرکشیده

غزل شمارهٔ 426–از خون دل نوشتم، نزدیک دوست نامه

غزل شمارهٔ 427–چراغ روی تو را شمع گشت پروانه

غزل شمارهٔ 428–سحرگاهان، که مخمورِ شبانه

غزل شمارهٔ 429–ساقی بیا که شد قدحِ لاله پر ز می

غزل شمارهٔ 430–به صوتِ بُلبُل و قُمری اگر نَنوشی مِی

غزل شمارهٔ 431–لبش می‌بوسم و در می‌کشم می

غزل شمارهٔ 432–مخمور جام عشقم، ساقی بده شرابی

غزل شمارهٔ 433–ای که بر ماه از خط مشکین نقاب انداختی

غزل شمارهٔ 434–ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستی

غزل شمارهٔ 436–آن غالیه‌خط گر سوی ما نامه نوشتی

غزل شمارهٔ 437–ای قصهٔ بهشت ز کویت حکایتی

غزل شمارهٔ 438–سَبَتْ سَلْمیٰ بِصُدْغَیها فُؤادي

غزل شمارهٔ 439–دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی

غزل شمارهٔ 441–چه بودی ار دل آن ماه مهربان بودی؟

غزل شمارهٔ 442–به جان او که گرم دسترس به جان بودی

غزل شمارهٔ 443–چو سرو اگر بخرامی دمی به گلزاری

غزل شمارهٔ 444–شهری‌ست پُر ظریفان وز هر طرف نگاری

غزل شمارهٔ 445–تو را که هر چه مراد است در جهان داری

غزل شمارهٔ 446–صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داری

غزل شمارهٔ 447–بیا با ما مَوَرز این کینه‌داری

غزل شمارهٔ 448–ای که در کوی خرابات مقامی داری

غزل شمارهٔ 449–ای که مهجوری عشاق روا می‌داری

غزل شمارهٔ 450–روزگاری‌ست که ما را نگران می‌داری

غزل شمارهٔ 451–خوش کرد یاوری فلکت روز داوری

غزل شمارهٔ 452–طُفیلِ هستیِ عشقند آدمیّ و پَری

غزل شمارهٔ 453–ای که دایم به خویش مغروری

غزل شمارهٔ 454–ز کوی یار می‌آید نسیمِ بادِ نوروزی

غزل شمارهٔ 455–عمر بگذشت به بی‌حاصلی و بوالهوسی

غزل شمارهٔ 456–نوبهار است در آن کوش که خوش‌دل باشی

غزل شمارهٔ 458–ای دل آن دم که خراب از می گلگون باشی

غزل شمارهٔ 459–زین خوش رقم که بر گل رخسار می‌کشی

غزل شمارهٔ 460–سُلَیمیٰ مُنذُ حَلَّت بِالْعراقِ

غزل شمارهٔ 461–کَتَبتُ قِصَّةَ شَوقی و مَدمَعی باکی

غزل شمارهٔ 462–یا مُبْسِماً یُحاکي دُرْجاً مِنَ اللِّآلي

غزل شمارهٔ 463–سَلامُ اللّهِ ما کَرَّ اللَّیالي

غزل شمارهٔ 464–بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالی

غزل شمارهٔ 465–رفتم به باغ صبحدمی تا چنم گلی

غزل شمارهٔ 466–این خرقه که من دارم در رهن شراب اولی

غزل شمارهٔ 467–زان می عشق، کز او پخته شود هر خامی

غزل شمارهٔ 468–که بَرَد به نزد شاهان ز من گدا پیامی؟

غزل شمارهٔ 469–أَتَتْ رَوائِحُ رَنْدِ الْحِمیٰ و زادَ غَرامی

غزل شمارهٔ 470–سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی

غزل شمارهٔ 471–ز دلبرم که رساند نوازش قلمی

غزل شمارهٔ 472–اَحمَدُ اللهَ عَلی مَعْدِلَةِ السُلطانِ

نظمیں

غزل شمارهٔ 420–ناگهان پرده برانداخته‌ای، یعنی چه؟

غزل شمارهٔ 421–درِ سرایِ مغان رُفته بود و آب‌زده

غزل شمارهٔ 422–ای که با سلسلهٔ زلف دراز آمده‌ای

غزل شمارهٔ 423–دوش رفتم به در میکده خواب‌آلوده

غزل شمارهٔ 424–از من جدا مشو که توام نور دیده‌ای

غزل شمارهٔ 425–دامن‌کشان همی شد در شرب زرکشیده

غزل شمارهٔ 426–از خون دل نوشتم، نزدیک دوست نامه

غزل شمارهٔ 427–چراغ روی تو را شمع گشت پروانه

غزل شمارهٔ 428–سحرگاهان، که مخمورِ شبانه

غزل شمارهٔ 429–ساقی بیا که شد قدحِ لاله پر ز می

غزل شمارهٔ 430–به صوتِ بُلبُل و قُمری اگر نَنوشی مِی

غزل شمارهٔ 431–لبش می‌بوسم و در می‌کشم می

غزل شمارهٔ 432–مخمور جام عشقم، ساقی بده شرابی

غزل شمارهٔ 433–ای که بر ماه از خط مشکین نقاب انداختی

غزل شمارهٔ 434–ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستی

غزل شمارهٔ 436–آن غالیه‌خط گر سوی ما نامه نوشتی

غزل شمارهٔ 437–ای قصهٔ بهشت ز کویت حکایتی

غزل شمارهٔ 438–سَبَتْ سَلْمیٰ بِصُدْغَیها فُؤادي

غزل شمارهٔ 439–دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی

غزل شمارهٔ 441–چه بودی ار دل آن ماه مهربان بودی؟

غزل شمارهٔ 442–به جان او که گرم دسترس به جان بودی

غزل شمارهٔ 443–چو سرو اگر بخرامی دمی به گلزاری

غزل شمارهٔ 444–شهری‌ست پُر ظریفان وز هر طرف نگاری

غزل شمارهٔ 445–تو را که هر چه مراد است در جهان داری

غزل شمارهٔ 446–صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داری

غزل شمارهٔ 447–بیا با ما مَوَرز این کینه‌داری

غزل شمارهٔ 448–ای که در کوی خرابات مقامی داری

غزل شمارهٔ 449–ای که مهجوری عشاق روا می‌داری

غزل شمارهٔ 420ناگهان پرده برانداخته‌ای، یعنی چه؟

غزل شمارهٔ 421درِ سرایِ مغان رُفته بود و آب‌زده

غزل شمارهٔ 422ای که با سلسلهٔ زلف دراز آمده‌ای

غزل شمارهٔ 423دوش رفتم به در میکده خواب‌آلوده

غزل شمارهٔ 424از من جدا مشو که توام نور دیده‌ای

غزل شمارهٔ 425دامن‌کشان همی شد در شرب زرکشیده

غزل شمارهٔ 426از خون دل نوشتم، نزدیک دوست نامه

غزل شمارهٔ 427چراغ روی تو را شمع گشت پروانه

غزل شمارهٔ 428سحرگاهان، که مخمورِ شبانه

غزل شمارهٔ 429ساقی بیا که شد قدحِ لاله پر ز می

غزل شمارهٔ 430به صوتِ بُلبُل و قُمری اگر نَنوشی مِی

غزل شمارهٔ 431لبش می‌بوسم و در می‌کشم می

غزل شمارهٔ 432مخمور جام عشقم، ساقی بده شرابی

غزل شمارهٔ 433ای که بر ماه از خط مشکین نقاب انداختی

غزل شمارهٔ 434ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستی

غزل شمارهٔ 436آن غالیه‌خط گر سوی ما نامه نوشتی

غزل شمارهٔ 437ای قصهٔ بهشت ز کویت حکایتی

غزل شمارهٔ 438سَبَتْ سَلْمیٰ بِصُدْغَیها فُؤادي

غزل شمارهٔ 439دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی

غزل شمارهٔ 441چه بودی ار دل آن ماه مهربان بودی؟

غزل شمارهٔ 442به جان او که گرم دسترس به جان بودی

غزل شمارهٔ 443چو سرو اگر بخرامی دمی به گلزاری

غزل شمارهٔ 444شهری‌ست پُر ظریفان وز هر طرف نگاری

غزل شمارهٔ 445تو را که هر چه مراد است در جهان داری

غزل شمارهٔ 446صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داری

غزل شمارهٔ 447بیا با ما مَوَرز این کینه‌داری

غزل شمارهٔ 448ای که در کوی خرابات مقامی داری

غزل شمارهٔ 449ای که مهجوری عشاق روا می‌داری

غزل شمارهٔ 450روزگاری‌ست که ما را نگران می‌داری

غزل شمارهٔ 451خوش کرد یاوری فلکت روز داوری

غزل شمارهٔ 452طُفیلِ هستیِ عشقند آدمیّ و پَری

غزل شمارهٔ 453ای که دایم به خویش مغروری

غزل شمارهٔ 454ز کوی یار می‌آید نسیمِ بادِ نوروزی

غزل شمارهٔ 455عمر بگذشت به بی‌حاصلی و بوالهوسی

غزل شمارهٔ 456نوبهار است در آن کوش که خوش‌دل باشی

غزل شمارهٔ 458ای دل آن دم که خراب از می گلگون باشی

غزل شمارهٔ 459زین خوش رقم که بر گل رخسار می‌کشی

غزل شمارهٔ 460سُلَیمیٰ مُنذُ حَلَّت بِالْعراقِ

غزل شمارهٔ 461کَتَبتُ قِصَّةَ شَوقی و مَدمَعی باکی

غزل شمارهٔ 462یا مُبْسِماً یُحاکي دُرْجاً مِنَ اللِّآلي

غزل شمارهٔ 463سَلامُ اللّهِ ما کَرَّ اللَّیالي

غزل شمارهٔ 464بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالی

غزل شمارهٔ 465رفتم به باغ صبحدمی تا چنم گلی

غزل شمارهٔ 466این خرقه که من دارم در رهن شراب اولی

غزل شمارهٔ 467زان می عشق، کز او پخته شود هر خامی

غزل شمارهٔ 468که بَرَد به نزد شاهان ز من گدا پیامی؟

غزل شمارهٔ 469أَتَتْ رَوائِحُ رَنْدِ الْحِمیٰ و زادَ غَرامی

غزل شمارهٔ 470سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی

غزل شمارهٔ 471ز دلبرم که رساند نوازش قلمی

غزل شمارهٔ 472اَحمَدُ اللهَ عَلی مَعْدِلَةِ السُلطانِ

غزل شمارهٔ 420ناگهان پرده برانداخته‌ای، یعنی چه؟

غزل شمارهٔ 421درِ سرایِ مغان رُفته بود و آب‌زده

غزل شمارهٔ 422ای که با سلسلهٔ زلف دراز آمده‌ای

غزل شمارهٔ 423دوش رفتم به در میکده خواب‌آلوده

غزل شمارهٔ 424از من جدا مشو که توام نور دیده‌ای

غزل شمارهٔ 425دامن‌کشان همی شد در شرب زرکشیده

غزل شمارهٔ 426از خون دل نوشتم، نزدیک دوست نامه

غزل شمارهٔ 427چراغ روی تو را شمع گشت پروانه

غزل شمارهٔ 428سحرگاهان، که مخمورِ شبانه

غزل شمارهٔ 429ساقی بیا که شد قدحِ لاله پر ز می

غزل شمارهٔ 430به صوتِ بُلبُل و قُمری اگر نَنوشی مِی

غزل شمارهٔ 431لبش می‌بوسم و در می‌کشم می

غزل شمارهٔ 432مخمور جام عشقم، ساقی بده شرابی

غزل شمارهٔ 433ای که بر ماه از خط مشکین نقاب انداختی

غزل شمارهٔ 434ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستی

غزل شمارهٔ 436آن غالیه‌خط گر سوی ما نامه نوشتی

غزل شمارهٔ 437ای قصهٔ بهشت ز کویت حکایتی

غزل شمارهٔ 438سَبَتْ سَلْمیٰ بِصُدْغَیها فُؤادي

غزل شمارهٔ 439دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی

غزل شمارهٔ 441چه بودی ار دل آن ماه مهربان بودی؟

غزل شمارهٔ 442به جان او که گرم دسترس به جان بودی

غزل شمارهٔ 443چو سرو اگر بخرامی دمی به گلزاری

غزل شمارهٔ 444شهری‌ست پُر ظریفان وز هر طرف نگاری

غزل شمارهٔ 445تو را که هر چه مراد است در جهان داری

غزل شمارهٔ 446صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داری

غزل شمارهٔ 447بیا با ما مَوَرز این کینه‌داری

غزل شمارهٔ 448ای که در کوی خرابات مقامی داری

غزل شمارهٔ 449ای که مهجوری عشاق روا می‌داری

غزل شمارهٔ 450روزگاری‌ست که ما را نگران می‌داری

غزل شمارهٔ 451خوش کرد یاوری فلکت روز داوری