بخش 15 - جواب

شاعر: شیخ محمود شبستری

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

صنف: مثنوی

صداکار: رضا

دگر کردی سؤال از من که من چیست

مرا از من خبر کن تا که «من» کیست؟

چو هستِ مطلق آید در اشارت

به لفظِ «من» کنند از وی عبارت

حقیقت کز تعیّن شد معیّن

تو او را در عبارت گفته‌ای «من»

من و تو عارضِ ذاتِ وجودیم

مشبّکهای مشکاتِ وجودیم

همه یک نور دان اشباح و ارواح

گه از آئینه پیدا، گه ز مصباح

تو گویی لفظِ «من» در هر عبارت

به سوی روح می‌باشد اشارت

چو کردی پیشوای خود، خرد را

نمی‌دانی ز جزوِ خویش خود را

برو ای خواجه خود را نیک بشناس

که نبوَد فربهی مانند آماس

منِ تو برتر از جان و تن آمد

که این هر دو ز اجزای «من» آمد

1010

به لفظِ «من» نه انسان است مخصوص

که تا گویی بدان، جان است مخصوص

1111

یکی ره برتر از کون و مکان شو

جهان بگذار و خود در خود جهان شو

1212

ز خطِ وهمی‌ِ های هویّت

دو چشمی می‌شود در وقتِ رؤیت

1313

نماند در میانه رهرو و راه

چو های هو شود ملحق به الله

1414

بود هستی بهشت، امکان چو دوزخ

منِ تو در میان مانند برزخ

1515

چو برخیزد تو را این پرده از پیش

نماند نیز حکمِ مذهب و کیش

1616

همه حکمِ شریعت از من توست

که این بربستهٔ جان و تنِ توست

1717

منِ تو چون نماند در میانه

چه کعبه، چه کنشت، چه دیرخانه

1818

تعیّن نقطهٔ وهمی است بر عین

چو عینت گشت صافی غین شد عین

1919

دو خُطْوَه بیش نبْود راهِ سالک

اگر چه دارد آن چندین مَهالک

2020

یک از هایِ هویّت در گذشتن

دوم صحرای هستی در نَوَشتن

2121

در این مشهد یکی شد جمع و افراد

چو واحد ساری اندر عینِ اعداد

2222

تو آن جمعی که عینِ وحدت آمد

تو آن واحد که عینِ کثرت آمد

2323

کسی این سرّ شناسد کو گذر کرد

ز جزوی سوی کلّی یک سفر کرد

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور