بخش 5 - تمثیل در بیان سر پنهانی حق در عین پیدایی

شاعر: شیخ محمود شبستری

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

صنف: مثنوی

صداکار: رضا

اگر خورشید بر یک حال بودی

شعاعِ او به یک منوال بودی

ندانستی کسی کین پرتو اوست

نبودی هیچ فرق از مغز تا پوست

جهان جمله فروغِ نورِ حق دان

حق اندر وی ز پیدایی است پنهان

چو نورِ حق ندارد نقل و تحویل

نیابد ذاتِ او تغییر و تبدیل

تو پنداری جهان خود هست دائم

به ذاتِ خویشتن پیوسته قائم

کسی کاو عقلِ دوراندیش دارد

بسی سرگشتگی در پیش دارد

ز دوراندیشیِ عقلِ فضولی

یکی شد فلسفی، دیگر حلولی

خرد را نیست تابِ نورِ آن روی

برو از بهرِ او چشمی دگر جوی

دو چشمِ فلسفی چون بود اَحْوَل

ز وحدت دیدنِ حق شد معطّل

1010

ز نابینایی آمد رای‌ِ تشبیه

ز یک‌چشمی است ادراکات تنزیه

1111

تناسخ زان جهت شد کفر و باطل

که آن از تنگ‌چشمی گشت حاصل

1212

چو اَکمه بی‌نصیب از هر کمال است

کسی کاو را طریقِ اعتزال است

1313

رَمَد دارد دو چشمِ اهلِ ظاهر

که از ظاهر نبیند جز مظاهر

1414

کلامی کاو ندارد ذوقِ توحید

به تاریکی در‌ است از غَیْمِ تقلید

1515

در او هرچ آن بگفتند از کم و بیش

نشانی داده‌اند از دیدهٔ خویش

1616

منزّه ذاتش از چند و چه و چون

«تَعالیٰ» شَانُهُ «عَمّا یَقولون»

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور