صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سنایی
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 49

غزل شمارهٔ 49

شاعر: سنایی

وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)

قافیہ: اهست

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
روی تو ای دلفروز گر نه چو ماهست
زلف سیه زو چرا بدر دو تا هست
22
روی چو ماه تو گرچه مایهٔ نور است
موی سیاه تو گرچه اصل گناهست
33
شاه بتانی و عاشقانت سپاهند
ماه زمینی و آسمانت کلاهست
44
رسم چنانست که ماه راه نماید
چونکه ز ماه تو خلق گمشده راهست
55
موی سپیدم ز اشک سرخ چو خونست
روی امیدم ز رنج عشق سیاهست
66
حال تو ای ماه روی چیست که باری
دور ز روی تو حال بنده تباهست
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

دارم سر خاک پایت ای دوست

آیم به در سرایت ای دوست

سنایی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 48

اگلی نظم

گر تو پنداری که جز تو غم‌گسار‌م نیست‌، هست

ور چنان دانی که جز تو خواستگار‌م نیست‌، هست

سنایی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 50

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00