صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 3410

غزل شمارهٔ 3410

شاعر: صائب

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: ینریزد

صنف: غزل

Toggle stanza 1
1

من که دارم که گلم بر سر بالین ریزد؟

قطره ای چند مگر دیده خونین ریزد

2

بهله هر گاه کند بر کمرش دست انداز

رشک در سینه من ناخن شاهین ریزد

3

به امیدی که به آن گوشه دستار رسد

گل زر خود همه در دامن گلچین ریزد

4

بوی پیراهن یوسف به عبیری نخرد

هر غباری که ازان طره مشکین ریزد

5

نارسا نیست سر زلف تو در گیرایی

از کمند تو محال است یک چین ریزد

6

کیست بر صفحه ایام بغیر از صائب؟

کز زبان قلمش معنی رنگین ریزد

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

زنگ غفلت ز دل من نگران می‌خیزد

از زمین سبزهٔ خوابیده گران می‌خیزد

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 3409

اگلی نظم

عشق در پای گلی رنگ وفا می‌ریزد

فرصتش باد که بسیار به جا می‌ریزد

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 3411

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور