غزل شمارهٔ 119

شاعر: صائب

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

قافیہ: وبمرا

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 2

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

از نظر یک لحظه دوری نیست محبوب مرا

پیرهن از پردهٔ چشم است یعقوب مرا

تار و پود بوی پیراهن رسا افتاده است

شکوه از هجرانِ یوسف نیست یعقوب مرا

کعبهٔ مقصود را آغوشِ محرم حلقه است

هرگز از طالب جدایی نیست مطلوب مرا

صبرِ من در سخت‌جانی‌ها قیامت می‌کند

سایهٔ بید‌ ست زخمِ تیغ، ایوب مرا

نیست ممکن راهِ شبنم را به رنگ و بو زدن

این کشش از عالمِ بالاست مجذوب مرا

پرده‌های حسنِ او چون گل برون است از شمار

شرمِ یک پیراهنِ چاک است محجوب مرا

همچو زخمِ تازه خونِ رحم ازو آید به جوش

گر نهی در رخنهٔ دیوار مکتوب مرا

می‌کند با من عداوت در لباسِ دوستی

بر سرِ رحم آورد هر کس که محبوب مرا

بی دماغی‌های ناز از خون مگر سیرش کند

ورنه پروای قیامت نیست مطلوب مرا

1010

گفتم از خط، حسن او صائب برآید از حجاب

پردهٔ شرمِ دگر گردید محجوب مرا

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

التفاتی نیست با امید مطلوب مرا

مرحمت با یاس باشد، خوی محبوب مرا

عرفیغزلیاتغزل شمارهٔ 11

شرم می‌آید ز قاصد طفل محبوب مرا

بر سر راهش بیندازید مکتوب مرا

نظیری نیشابوریدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 11

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور