صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 131غزل شمارهٔ 131شاعر: صائبوزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیہ: رسوزدمراصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںنیست ممکن قُربِ آتش بال و پر سوزد مراچون سمندر دوری آتش مگر سوزد مرا2نقل کریںگر چنین حسنِ گلوسوزش جگر سوزد مرااز سرشکِ آتشین، مژگانِ تر سوزد مرا3نقل کریںاز لطافت میشود هر دم به رنگی عارضشتا به هر نظّارهای رنگِ دگر سوزد مرا4نقل کریںچون توانم از تماشایش نظر را آب داد؟آن که رخسارش نگه در چشمِ تر سوزد مرا5نقل کریںگر چنین خواهد شد از می عارضِ او آتشینخون چو داغِ لاله در لَختِ جگر سوزد مرا6نقل کریںکی به خلوت، رُخصتِ بَر گِردِ سَر گشتن دهد؟آتشینخویی که در بیرونِ در سوزد مرا7نقل کریںبهرِ روغن، آبروی خود چرا ریزم به خاک؟تا چراغ از آبِ خود همچون گهر سوزد مرا8نقل کریںشمع را هرگاه گردد گِردِ سر پروانهایبی پر و بالی ز آتش بیشتر سوزد مرا9نقل کریںاز پرستاران، به غیر از اشک و آهِ آتشینکیست بر بالین، چراغی تا سحر سوزد مرا10نقل کریںفیضِ صبحِ زندهدل بیش است از دلهای شبمرگِ پیران از جوانان بیشتر سوزد مرا11نقل کریںشمعِ محفل گر نپردازد به من از سرکِشیگرمیِ پرواز صائب، بال و پر سوزد مرا◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمتنپرستی زیردستِ خاک میسازد مرابیخودی تاجِ سرِ افلاک میسازد مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 130اگلی نظمبرگِ عیش آماده از فقر و قناعت شد مرادستِ خود از هر چه شستم پاک، قسمت شد مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 132آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمتنپرستی زیردستِ خاک میسازد مرابیخودی تاجِ سرِ افلاک میسازد مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 130
اگلی نظمبرگِ عیش آماده از فقر و قناعت شد مرادستِ خود از هر چه شستم پاک، قسمت شد مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 132
