صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 140غزل شمارهٔ 140شاعر: صائبوزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیہ: نباشدمراصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںبلبلِ خوش نغمهام، با گل سخن باشد مراسرمهٔ خاموشی از زاغ و زغن باشد مرا2نقل کریںاز نوای خویش چون بلبل شود روشن دلمشعلهٔ آواز، شمعِ انجمن باشد مرا3نقل کریںنیست با آیینه رویِ حرف من چون طوطیانهر کجا باشم، سخن با خویشتن باشد مرا4نقل کریںصحبتِ من گرم با خونابهنوشان میشودچون سهیل این شوخچشمی در یمن باشد مرا5نقل کریںدر فَلاخَن میگذارد بیستون را تیشهامکارفرمایی اگر چون کوهکن باشد مرا6نقل کریںبرنمیآید صدا در گوشهٔ خلوت ز منبیقراری چون سپند از انجمن باشد مرا7نقل کریںمیتوانم داد پشتِ خود به دیوار قفسگر نسیمِ آشنایی در چمن باشد مرا8نقل کریںدشمنِ ناساز را خونینجگر دارم به صبرمیکنم گل، خار اگر در پیرهن باشد مرا9نقل کریںآتشِ دوزخ شود بر من گلستانِ خلیلداغِ عشقِ او اگر زیبِ بدن باشد مرا10نقل کریںدر هوای حلقهٔ زلفش همان خون میخورمگر قدح نافِ غزالانِ خُتن باشد مرا11نقل کریںمیکنم بادِ صبا را حلقهٔ بیرون درراه اگر در زلفِ آن پیمانشکن باشد مرا12نقل کریںمیبرم گوی سعادت از میانِ عاشقانبر سرِ بالین گر آن سیبِ ذقن باشد مرا13نقل کریںدر غریبی قطرهٔ من آبِ گوهر میشودآبِ دریایم که تلخی در وطن باشد مرا14نقل کریںمیزنم خود را بر آتش بر امیدِ پختگیچون ثمر تا کی رگِ خامی رسن باشد مرا15نقل کریںمرگ نتواند ز کویش پای من کوتاه کردجامهٔ احرام صائب از کفن باشد مرا◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمچون ز دنیا نعمتِ الوان هوس باشد مرا؟خونِدل چندان نمییابم که بس باشد مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 139اگلی نظمپردهدار و حاجب و دربان نمیباشد مراخانه چون آیینه بیمهمان نمیباشد مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 141آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمچون ز دنیا نعمتِ الوان هوس باشد مرا؟خونِدل چندان نمییابم که بس باشد مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 139
اگلی نظمپردهدار و حاجب و دربان نمیباشد مراخانه چون آیینه بیمهمان نمیباشد مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 141
