صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 278غزل شمارهٔ 278شاعر: صائبوزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیہ: انهمیریزیمماہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: غزلصداکار: پری ساتکنی عندلیبآڈیوپری ساتکنی عندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوپری ساتکنی عندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںخار در پیراهن فرزانه می ریزیم ماگل به دامن بر سر دیوانه می ریزیم ما22نقل کریںقطره گوهر می شود در دامن بحر کرمآبروی خویش در میخانه می ریزیم ما33نقل کریںدر خطرگاه جهان فکر اقامت می کنیمدر گذار سیل، رنگ خانه می ریزیم ما44نقل کریںدر دل ما شکوه خونین نمی گردد گرههر چه در شیشه است، در پیمانه می ریزیم ما55نقل کریںدر بساط ما چو ابر نوبهاران بخل نیستهر چه می آید به کف، رندانه می ریزیم ما66نقل کریںانتظار قتل نامردی است در آیین عشقخون خود چون کوهکن مردانه می ریزیم ما77نقل کریںدرد خود را می کنیم اظهار پیش عاقلاندر زمین شور دایم دانه می ریزیم ما88نقل کریںهر چه نتوانیم با خود برد ازین عبرت سراهست تا فرصت، برون از خانه می ریزیم ما99نقل کریںبس که سختی دیده ایم از زندگانی چون شرارخرده جان را سبکروحانه می ریزیم ما1010نقل کریںتلخکام از نخل بارآور گذشتن مشکل استسنگ چون اطفال بر دیوانه می ریزیم ما1111نقل کریںخوشه امید ما خواهد به گردون سر کشیددر زمین خاکساری دانه می ریزیم ما1212نقل کریںهمت ما را نظر بر کاسه دریوزه نیستبحر جای قطره در پیمانه می ریزیم ما1313نقل کریںدر حریم زلف اگر نگشاید از ما هیچ کارآبی از مژگان به دست شانه می ریزیم ما1414نقل کریںمی شود معشوق عاشق چون کند قالب تهیشمع از خاکستر پروانه می ریزیم ما1515نقل کریںریزش ما را نظر صائب به استحقاق نیستپیش هر مرغی که باشد دانه می ریزیم ما◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظماشک پیش مردم فرزانه می ریزیم مادر زمین شور دایم دانه می ریزیم ماصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 277اگلی نظمگر به ظاهر چون لب پیمانه خاموشیم مااز ته دل چون خم سربسته در جوشیم ماصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 279◆زمینہم وزن و قافیہ نظمیںاشک پیش مردم فرزانه می ریزیم مادر زمین شور دایم دانه می ریزیم ماصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 277◆آڈیوصداکار منتخب کریںپری ساتکنی عندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظماشک پیش مردم فرزانه می ریزیم مادر زمین شور دایم دانه می ریزیم ماصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 277
اگلی نظمگر به ظاهر چون لب پیمانه خاموشیم مااز ته دل چون خم سربسته در جوشیم ماصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 279
اشک پیش مردم فرزانه می ریزیم مادر زمین شور دایم دانه می ریزیم ماصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 277
