صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 260غزل شمارهٔ 260شاعر: صائبوزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیہ: انزخمماصنف: غزلصداکار: پری ساتکنی عندلیبآڈیوپری ساتکنی عندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوپری ساتکنی عندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںمهر خاموشی که گیرد از دهان زخم ما؟غیر پیکانش که می داند زبان زخم ما؟2نقل کریںدست و تیغی کو، که تا دامان دریای عدمنگسلد چون موج از هم کاروان زخم ما3نقل کریںای که از لعل لبت شور قیامت گرده ای استرحمتی کن بر لب عاجز بیان زخم ما4نقل کریںخون به صد رنگینی اظهار شکایت می کندنیست در ظاهر زبان گر در دهان زخم ما5نقل کریںاز دل مجروح ما خون گرد کلفت می بردتیغ سیراب است آب گلستان زخم ما6نقل کریںگرد الماس و نمک، پر در پر هم بافته استراه مرهم نیست در دارالامان زخم ما7نقل کریںجوهر شمشیر را چون موی آتش دیده کردالحذر از شکوه آتش زبان زخم ما8نقل کریںمی کند هر قطره خون، طوفان دیگر زیر پوستاختر ثابت ندارد آسمان زخم ما9نقل کریںهر غباری کز نمکدان تو می گیرد هواهم ز گرد راه می پرسد نشان زخم ما10نقل کریںبر دهان صبح، اختر بخیه نتوانست زدچون برآید بخیه از حفظ دهان زخم ما؟11نقل کریںخودنمایی شیوه ما نیست چون نادیدگانهیچ کس صائب نمی داند نشان زخم ما◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظماز نصیحت خامتر گردد دل خودکام مااز نمک سنگین شود خواب کباب خام ماصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 259اگلی نظمچون حباب از یکدلان باده نابیم مااز هواداران پا بر جای این آبیم ماصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 261آڈیوصداکار منتخب کریںپری ساتکنی عندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظماز نصیحت خامتر گردد دل خودکام مااز نمک سنگین شود خواب کباب خام ماصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 259
اگلی نظمچون حباب از یکدلان باده نابیم مااز هواداران پا بر جای این آبیم ماصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 261
